امام شناسی ج8

 امامت و ریاست نسبت به خلق خدا درباره شخص لایقى كه از هواى نفس گذشته، و از جزئیت به كلیت پیوسته است، همین طور است. او پدر امَّت مُدیر و مربّى و مراقب، و سرپرست خلق خداست، و حمیم و دلسوز براى همه؛ آنى در راحت بسر نمى‌برد، و لحظه‌اى از فكر در تدارك امور مردم غافل نمى‌ماند.

 او امامت و ریاست را وظیفه وجدانى و عقلى و شرعى خود مى‌بیند، و براى وصول بدان تلاش مى‌كند، و از پاى نمى‌نشیند، و نمى‌تواند بنشیند.

 پیامبر اكرم و أمیرالمؤمنین ـ علیهما الصّلاة و السّلام ـ دو پدر امَّت هستند. أنَا وَ عَلِىُّ أَبُوا هَذِهِ الْامِّة. پیامبر فرمود كه: من و على دو پدر این امَّت هستیم. و همین طور كه پیامبر به نصّ قرآن كریم در حفظ و هدایت و ارشاد مردم به توحید و برقرارى عدل در میان بشر حریص است، على بن أبى‌طالب كه صنو و همتاى او، و وزیر و برادر اوست نیز حریص است، و نمى‌تواند آرام بگیرد، و بدون تفاوت باشد.

پیغمبر اكرم صلّى اللَه علیه و آله و سلّم حریص بر هدایت مردم بود

 درباره پیغمبر اكرم، خداوند تبارك و تعالى خطاب به مردم مى‌فرماید:

 ﴿لَقَدْ جاءَكُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِكُمْ عَزِيزٌ عَلَيْهِ ما عَنِتُّمْ حَرِيصٌ عَلَيْكُمْ بِالْمُؤْمِنِينَ رَؤُفٌ رَحِيمٌ﴾.¹

 «به تحقیق كه به نزد شما آمد پیامبرى از نفوس خود شما كه مشكلات و سختیهاى شما براى او بسیار ناگوار است، براى هدایت و سعادت شما حریص است، و نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است.»

 آیا حرص بر هدایت مردم، بدون پیروى و متابعت آنها مى‌شود؟ و آیا پیروى و اطاعت آنها بدون ریاست و لزوم متابعت ممكن است؟ بر همین اساس بودكه مشركان و كافران، پیامبر را در آزار و اذیت و تهمت و تمسخر قرار مى‌دادند چون لازمه پیامبرى ریاست است. و ایشان ریاست پیامبر را مزاحم با ریاست خود مى‌دانستند. فلهذا براى حفظ ریاست خود كه معارضه با ریاست پیامبر داشت انكار نبوّت او را مى‌كردند، تا بالملازمه از ریاست سافط گردد.

 اما پیغمبر رحیم پیوسته در بیرون كشیدن ایشان از افكار و آراءِ جاهلى، و از آداب و عادات بهیمى حریص بود. شب و روز نداشت؛ گرسنه و تشنه، سنگ بر