امام شناسی ج8

صواب و درست مردم را حركت داد، از او اطاعت مى‌كنیم، و اگر از راه هدایت گم و گمراه شد، ما او را مستقیم و راست و استوار مى‌سازیم.

 ٣ ـ ما به آنها مى‌گوئیم: بنابراین شما امامِ امامِ خودتان هستید كه در گمراهى و ضلالت متحیرانه مى‌روید؛ و امّا ما متحیرانه هیچگاه در گمراهى گم نمى‌شویم و نابود نمى‌گردیم.

 ٤ ـ ولیكن ما اختیار كردیم آن كس را كه پروردگار ما براى ما، در روز غدیر خمّ انتخاب كرد، نه ما تجاوز و تعدّى كردیم و نه حیله و مكر بكار زدیم.

 ٥ ـ پروردگار ما، بین ما و شما در روز قیامت جمع مى‌كند، آنگاه شما را پاداش بر طبق گفتارتان مى‌دهد، و ما را پاداش بر طبق گفتارمان.

 ٦ ـ شما با دست خودتان قواعد و پایه‌هاى دین خود را فرو ریختید! و دین بر غیر پایه و اساس، ممكن نیست بنا شود.

 ٧ ـ و ما با نورى از جانب خداوند هستیم كه روشن و آشكار است، پس اى پروردگار ما از جانب خودت این نور را زیاد گردان! و ما را در این صراط ثابت بدار»!

گفتگوى شیعى با سنى در لزوم خلافت‌

 ابن شهرآشوب قبل از ذكر این ابیات، گفتگوئى را بین‌ ابو الحسن رَفا و ابن رامین‌ فقیه بدین طریق ذكر كرده است كه: ابو الحسن به ابن رامین گفت: چون رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله از مدینه خارج شد، كسى را براى مدینه و أهل آن جاى خود نگذارد.

 ابن رامین در پاسخ او گفت: آرى، على را بجاى خود در مدینه جانشین گذارد.

 ابو الحسن گفت: چگونه به مردمان مدینه نگفت: اخْتَارُوا فَانَّکمْ لَا تَجْتَمِعُونَ عَلَى الضَّلَالِ‌! «براى امور خود، در نبودن من، خودتان یك نفر را انتخاب كنید چون شما بر ضلال اجتماع نمى‌كنید!

 ابن رامین گفت: پیامبر مى‌ترسید اگر اختیار را به مردم واگذارد، در تعیین قائم مقام بین آنها اختلاف شود و منجرّ به وقوع فتنه و فساد گردد.

 ابو الحسن گفت: اگر فتنه و اختلافى پیدا مى‌شد، در موقع مراجعت به مدینه از سفر خود، آن را اصلاح مى‌كرد، و رفع فساد و اختلاف را مى‌نمود.