امام شناسی ج8

بوده است؛ و گر نه نبوّت بدون ولایت و امارت اثرى در پیشبرد فرد و یا اجتماع ندارد. خداوند پیامبران را ارسال فرموده است تا مردم را به عدل و داد وادار كنند، و شاهین ترازوى حقوق بشرى را پیوسته بر آهنگ تقوى و عدالت نگهدارند؛ و این بدون امارت و ریاست غیر معقول است.

 ﴿لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ لِيَقُومَ النَّاسُ بِالْقِسْطِ وَ أَنْزَلْنَا الْحَدِيدَ فِيهِ بَأْسٌ شَدِيدٌ وَ مَنافِعُ لِلنَّاسِ وَ لِيَعْلَمَ اللَهُ مَنْ يَنْصُرُهُ وَ رُسُلَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّ اللَهَ قَوِيٌّ عَزِيزٌ﴾.¹

 «ما حقّاً پیغمبران خود را با ادَّله و بینات و حجّت‌ها و معجزات فرستادیم، و با آنها نیز كتاب و میزان را فرو فرستادیم تا آنكه مردم به قِسطْ و عدل قیام كنند. و آهن را فرو فرستادیم. در آهن سختى و تندى شدیدى است، و منافعى براى مردم دارد. و نیز به جهت آن فرستادیم كه بدانیم چه كسانى خداوند و رسولان او را با ایمان به غیب یارى مى‌كنند و به درستى كه خداوند قوى و عزیز است»؛ یعنى داراى قدرت است و متّكى بر خود و اصیل است.

 در اینجا مى‌بینیم كه از منافع خلقت آهن را خداوند در روى زمین، اسلحه سازى براى مؤمنان قرار داده است، كه با پیامبرانشان بر علیه مخالفان كارزار كنند، و متعدّیان را به پاداش خود برسانند.

 و آیا پیامبرى كه حقّ دخالت در امور دنیوى و امر و نهى در تنظیم جامعه را نداشت باشد؛ مگر مى‌تواند كارزار كند؟!

 ﴿وَ كَأَيِّنْ مِنْ نَبِيٍّ قاتَلَ مَعَهُ رِبِّيُّونَ كَثِيرٌ فَما وَهَنُوا لِما أَصابَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَهِ وَ ما ضَعُفُوا وَ مَا اسْتَكانُوا وَ اللَهُ يُحِبُّ الصَّابِرِينَ﴾.²

 «و چه بسیار پیغمبرى كه جمعیت بسیارى از پیروانش كه تربیت شده به دست او بوده‌اند، با او در معركه قتال با مخالفان كارزار نموده‌اند، و در آنچه از مشكلات و سختى هایى كه در راه خدا به آنها رسیده است، سستى نورزیدند، و ضعف نشان ندادند، و به استكانت و زَبونى و ذلّت نیفتادند. و خداوند شكیبایان را