امام شناسی ج8

مگر تو همان كسى نبودى كه به على بن أبى‌طالب به فرمان پیغمبر به وصف أمیرالمؤمنین سلام كردى؟ ... تا اینكه چون به او گفتند: خلافت و نبوّت در یك خانواده جمع نمى‌شود؛ بُرَیدَة در مسجد این آیه را خواند:

 ﴿أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى‌ ما آتاهُمُ اللَهُ مِنْ فَضْلِهِ فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً﴾.¹

 «بلكه حَسَد مى‌برند بر مردم بر آنچه خداوند از فضل خود به ایشان داده است؛ پس به تحقیق كه ما به آل ابراهیم كتاب و حكمت را داده‌ایم؛ و به ایشان حكومت و امارت عظیمى را داده‌ایم.»

 در این آیه به وضوح دیده مى‌شود كه: خداوند به آل ابراهیم كتاب و حكمت را كه عبارت است از نبوّت، و همچنین مُلْك عظیم را كه عبارت است از خلافت و حكومت، بخشیده است.

 أمّا سُنّت: أبو نُعَیم اصفهانى با سند خود از حُذَیفة یمانى آورده كه او گفت: قَالُوا: یا رسُولَ اللهِ أل تَسْتَخْلِفُ عَلِیا؟ قَالَ: إن تُوَلُّوا عَلِیا تَجِدُوهُ هَادیا مَهْدیاً یسْلُک بِکمُ الطَّریقَ المُسْتَقِیمَ.²

 «گفتند: اى رسول خدا، آیا تو على را خلیفه خود نمى‌كنى؟! رسول خدا فرمود: اگر على را والى ولایت كنید او را هدایت كننده هدایت شده خواهید یافت كه شما را در راه مستقیم حركت مى‌دهد»!

 و همچنین أبو نُعَیم با سند دیگر خود از حُذَیفه آورده است كه او گفت: قَالَ: رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللَه عَلَیه (و آله) وَ سلّم: إن تَسْتَخْلُفُوا عَلِیاً ـ وَ مَا أراکمْ فَاعِلینَ ـ تَجِدذوهُ هَادِیاً مَهْدِیاً یحْمِلُکمْ عَلَى المَحَجَّة البَیضاء.³

 «رسول خدا صلّى اللَه علیه و آله و سلّم فرمود: اگر شما على را خلیفه خود بنمائید و من نمى‌بینم كه شما این كار را بكنید ـ او را هدایت كننده هدایت شده خواهید یافت كه شما را بر جادّه روشن و سفید حمل مى‌كند.»

 و در صحیحَینْ (صحیح بخارى و صحیح مسلم) از ابن عبّاس تخریج كرده اند