امام شناسی ج8

است):

 ١ ـ «سوگند به بیت اللَه‌ الحرام كه شما دروغ مى‌گوئید كه: محمّد كشته مى‌شود، بدون آنكه ما براى حمایت او نیزه‌ها بر یكدیگر پرتاب كرده باشیم، و براى مصونیت و حفظ او در فرو بردن تیرها سبقت نجسته باشیم!

 ٢ ـ و دروغ مى‌گوئید كه: ما محمّد را به شما تسلیم مى‌كنیم، بدون آنكه جان خود را نثار كرده، در اطراف او كشته به روى خاك بیفتیم، و زنان و فرزندانمان را به خاك نسیان‌ و فراموشى بسپاریم»!

 پس از خواندن این دو بیت شعر گفت: استَغْفِرُ اللهَ‌؛ و سپس به راه افتاد؛ و اندك زمانى تكلّم نكرد، و سپس گفت:

 ١ ـ هیچ ناقه‌اى بر روى جهاز خود، حمل نكرده كسى را كه از محمّد، بِرّ و إحسانش بیشتر، و عهد و پیمان و امان و ضمانش بهتر باشد.

 ٢ ـ و كسى را كه از محمّد بهتر با بُرد یمانى آن بُردى كه از ناحیه خال یمَن باشد قبل از اینكه كهنه شود، پوشاننده‌تر باشد؛ و در بخشیدن و عطا كردن اسب تندرو و برنده كه در رِهان و مسابقه از همه جلوتر بیفتد و مسابقه را ببَرد، بخشش بیشتر باشد.»

 و پس از این گفت: أسْتَغْفِرُ اللهَ‌، اى پسر عبّاس! چه موجب شد كه على از مسافرت با ما خوددارى كند؟! گفتم: نمى‌دانم! گفت: پدر تو عبّاس عموى رسول خدا صلّى اللَه علیه (و آله) و سلّم است، و تو پسر عموى پیغمبر هستى؛ پس چرا قوم شما از دست دادن خلافت به شما خوددارى كردند؟! گفتم: نمى‌دانم. گفت: ولیكن من مى‌دانم: قوم شما: قریش، امارت و حكومت شما را بر خودشان ناپسند داشتند. گفتم: به چه علّت و سبب. در حالى كه ما نسبت به ایشان حكم اصل و پایه را