رساله طهارت انسان

کانت تحت طلحةَ بنِ عبیداللَه یهودیّةٌ علیٰ عَهد النّبیّ صلّی اللَه علیه و آله.“»¹

 در این روایات، تصریح بر جواز نکاح شده است؛ بنابراین می‌توان کراهت در روایات دیگر را که با عبارت «لا ینبغی» و یا «لا یحلّ» است، حمل بر مواردی نمود که شبهۀ تأثیرگذاری بر افراد مسلمان برود، چنانچه صریح روایاتِ گذشته بوده است.

 تا اینجا بعضی از روایاتی را که دالّ بر جواز نکاح و ازدواج دائم با اهل‌کتاب است ذکر شد؛ البتّه روایات دیگری که دلالت بر جواز نکاح اهل‌کتاب را متعةً می‌نماید، به حدّ وفور در مصادر روایی داریم که دیگر به جهت اختصار و حصول مطلوب، از ذکر آنها صرف نظر می‌کنیم.

استدلال بر طهارت اهل‌کتاب به‌واسطۀ جواز ازدواج با آنها

 و امّا بیان استدلال بر طهارت اهل‌کتاب و کیفیّت استفادۀ آن از روایات فوق‌الذّکر:

 شکّی نیست که در ازدواج ـ مخصوصاً در صورت دوام ـ مسئلۀ اختلاط و تماسّ زوجین با یکدیگر به دو طریق حاصل می‌شود:

 اوّل: تماسّ طرفین مباشرتاً، به‌نحوی‌که قطعاً در صورت نجاست ذاتی یکی از طرفین موجب تنجّس طرف آخر و ارتکاب عمل حرام خواهد شد؛ و در این هیچ شکّی وجود ندارد.

 و صورت دوّم: به‌واسطۀ تماس با اشیاء داخل منزل، از ظروف و البسه و طبخ غذا و غیره است، که در این‌صورت نیز قطعاً با وجود نجاست یکی از طرفین، محذور فوق حاصل خواهد شد؛ و احتیاط در صورت دوّم نه‌تنها عادةً مستحیل، بلکه قطعاً از ناحیۀ شارع مردود می‌باشد، زیرا موجب عسر و حرج در حدّ ما‌لا‌ یتحمّل خواهد شد.