Name: فلسفه حکم ارتداد در اسلام و آزادی اندیشه | بررسی مرزهای تفکر - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

ارتداد در اسلام

141

روایات باب هشتم و نهم وسائل‌الشیعه (ت)
[روایت باب هشتم و نهم].¹
1. تنها روایت باب هشتم (باب أنّ المرتدَّ إذا سَرَقَ قُطِعَ ثمّ قُتِل از وسائل‌الشیعه، ج ٢٨، ص ٣٣٨:
  «محمد بنُ یعقوبَ، عن عدّةٍ من أصحابِنا، عن سهلِ بنِ زیادٍ و عن محمد بنِ یحیی، عن أحمدَ بنِ محمد، جمیعًا عن ابنِ محبوبٍ، عن ابنِ رِئابٍ، عن أبی‌عبیدةَ، عن أبی‌عبدِاللَه علیه السّلام، قال: ”العبدُ إذا أبَقَ من موالیهِ لم یُقطَع و هو آبقٌ لأنّه مرتدٌّ عن الإسلامِ و لکن یُدعیٰ إلی الرّجوعِ إلیٰ موالیه و الدّخولِ فی الإسلامِ. فإن أبَی أن یرجِعَ إلیٰ موالیه قُطِعت یدُه بالسّرقةِ ثمّ قُتِل. و المرتدُّ إذا سرَق بمنزلتِه.“»
  ترجمه: «از امام صادق علیه السّلام روایت شده است که فرمود: ”بنده هنگامی که از موالی خود فرار کند، درحالی‌که بندۀ فراری است، دستش قطع نمی‌شود، چراکه مرتد از اسلام است؛ و لیکن به رجوع به موالی خود و داخل‌شدن در اسلام دعوت می‌گردد. پس اگر از بازگشتن به موالی‌اش ابا نمود، دست او به‌جهتِ سرقت قطع شده و سپس کشته می‌شود؛ و مرتد نیز هنگامی که سرقت نماید به‌منزلۀ بندۀ فراری است.“» (محقق)
  و تنها روایت باب نهم (باب حکمِ من صلّیٰ للصّنم) از وسائل‌الشیعه، ج ٢٨، ص ٣٣٩:
  «محمدُ بنُ الحسنِ بإسنادِه عن الحسینِ بنِ سعید، عنهُ عن النَّضرِ، عن موسَی بنِ بَکرٍ، عن الفُضَیلِ بنِ یَسارٍ، عن أبی‌عَبدِاللَهِ علیه السّلام: أنّ رجلَینِ منَ المسلمینَ کانا بالکوفةِ فأتَیٰ رجلٌ أمیرَالمؤمنینَ علیه السّلام فشَهِدَ أنّه رَآهما یُصَلّیانِ للصَنَم. فقالَ لَه: ”ویحکَ لَعلّه بَعضُ مَن تَشَبّهَ علیک.“ فأرسَلَ رَجُلًا فنَظَرَ إلَیهِما و هُما یُصَلّیانِ إلی الصَنَم فأتیٰ بهِما فقالَ لَهما: ”ارجِعا!“ فأبَیا فخَدَّ لَهما فی الأرضِ خَدًّا فأجّجَ نارًا فَطَرحَهما فیه.»
  ترجمه: «از امام صادق علیه السّلام روایت شده است که فرمود: دو مرد از مسلمانان در کوفه بودند که شخصی به نزد امیرالمؤمنین علیه السّلام آمد و شهادت داد که این دو نفر را دیده است که به بت سجده می‌کردند. حضرت فرمود: ”وای بر تو! شاید افراد دیگری شبیه این دو بوده‌اند و تو اشتباه کرده باشی!“ سپس حضرت مردی را فرستاد تا حقیقت حال آنان را جویا شود. آن مرد به آنها نظرکرد و دید که آنها به بت سجده می‌کنند. پس آنان را به نزد حضرت آورد. حضرت به آنها فرمود: ”بازگردید و از آنچه انجام می‌دادید توبه کنید!“ آن دو نفر نپذیرفتند. پس حضرت برای آنها در زمین گودالی ایجاد و آتشی شعله‌ور نموده، آنان را در آن انداختند.» (محقق)