Name: فلسفه حکم ارتداد در اسلام و آزادی اندیشه | بررسی مرزهای تفکر - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

ارتداد در اسلام

126

¹
1. ← فَقُلتُ له: «جُعِلتُ فِداک إذا أنا سَمِعتُ ذلک مِنه أ و لیس حلالٌ لی دَمُه، مباحٌ کما أبیحَ دَمُ السّابِّ لِرسولِ اللَهِ صلّی اللَه علیه و آله و للإمامِ علیه السّلام؟» فَقالَ: «نعم حِلٌّ و اللَهِ دَمُه و أباحَهُ لک و لِمَن سَمِعَ ذلک مِنه.»
  قُلتُ: «أ و لیس هذا بِسابٍّ لک؟» قال: «هذا سابٌّ لِلهِ و سابٌّ لِرسولِ اللَهِ و سابٌّ لآبائی و سابٌّ لی، و أیُّ سَبٍّ لیس یَقصُرُ عن هذا و لا یَفوقُه هذا القولُ؟!»
  فَقُلتُ: «أ رَأیتَ إذا أنا لم أخَف أن أغمِزَ بِذلک بَریئًا، ثمّ لم أفعَل و لم أقتُله ما علَیَّ مِنَ الوِزرِ؟» فقال: «یکونُ علیک وِزرُه أضعافًا مُضاعَفَةً مِن غیرِ أن یَنتَقِصَ مِن وِزرِه شیءٌ. أ ما عَلِمت أنّ أفضلَ الشّهداءِ درجةً یومَ القیامةِ مَن نَصَرَ اللَهَ و رسولَه بِظَهرِ الغَیبِ و رَدَّ عنِ اللَهِ و عن رسولِه صلّی اللَه علیه و آله.»٨
  ترجمه: «علی‌بن‌حدید مدائنی می‌گوید: شنیدم از کسی که از امام کاظم علیه السّلام سؤال کرد که گفت: من یقیناً از محمدبن‌بشیر شنیدم که گفت: ”تو آن موسی‌بن‌جعفری که امام و حجت بین ما و خداست نیستی!“
  حضرت سه مرتبه فرمود: ”خداوند او را لعنت کند!“ و ادامه داد: ”خداوند حرارت آهن را به او بچشاند! خداوند او را به پلیدترین و خبیث‌ترین قتلی بکشد!“
  عرض کردم: ”فدایت شوم، وقتی من این سخن را از وی شنیدم، آیا ریختن خونش بر من حلال نمی‌شود و آیا به‌صورت کلی خونش مباح نمی‌گردد همان‌گونه که ریختن خون ساب و شتم‌کنندۀ رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم و امام علیه السّلام مباح است؟“
  فرمود: ”بله، قسم به خدا ریختن خونش حلال است و خداوند خونش را برای تو و هرکه این سخن را از وی شنیده باشد، مباح نموده است.“
  گفتم: ”آیا او با این سخن شما را سب نکرده است؟“
  فرمود: ”این شخص خدا را سب کرده، و رسول خدا و پدرانم و مرا سب نموده است؛ بنابراین هر سبی قطعا از این کمتر خواهد بود، و کدام سب است که بر این قول او فائق آمده باشد؟“
  گفتم: ”از نظر شما اگر من خوف این را نداشته باشم که با قتل وی باعث اتهام قتل به شخص بیگناهی گردم و در عین عدم اتهام، اقدام به قتلش نکنم و او را نکشم، چه وزر و گناهی بر گردن من است؟“
  فرمود: ”چندین برابر وزر و گناهش بر دوش تو خواهد بود بدون اینکه از گناه او چیزی کم شود. آیا نمی‌دانی که با فضیلت‌ترین شهدا از نظر درجه و مرتبه در روز قیامت کسی است که خداوند و رسولش را در نهان و غیب یاری کند و دشمنان را از خداوند و رسولش صلّی اللَه علیه و آله و سلّم رد و طرد نماید؟“» ←