ارتداد در اسلام
تبیین جایگاه ارتداد در اسلام و احکام مترتبه بر آن
1٬410
کتاب حاضر، دربرگیرندۀ مبانی و مباحث تحلیلی پیرامون مسئلۀ ارتداد در دین مبین اسلام است. این اثر که برگرفته از نوشته‌جات و دروس خارج فقه آیت‌الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی (قدّس‌سرّه) است، ارتداد را از منظر عقلی، فطری و فقهی تحلیل کرده و تفاوت نگاه مکتب اهل‌بیت علیهم‌السلام را با دیدگاه‌های افراطی و تفریطی در مقولۀ آزادی اندیشه و بیان نشان می‌دهد. مؤلف در این اثر، مسائل مهمی نظیر تفاوت ارتداد ملی و فطری، نقش علم و عقل و عناد در تحقق موضوع ارتداد و... را در کنار مباحث کلامی و تاریخی بررسی کرده است. این کتاب با ساختاری موضوعی در یک مقدمه و ۹ فصل تدوین شده است.
تهیۀ کتاب از سرای جاوید
ارتداد در اسلام
1251
- ← د. «حدَّثنا یَعلی، حدّثنا الأعمش، عن عبدِ اللَهِ بنِ مُرَّةَ، عن مسروقٍ، عن عبدِ اللَهِ، قال: قالَ رسولُ اللَه صلّی اللَه علیهِ [و آله] و سلّم: ”لا یَحِلُّ دمُ رجلٍ یشهَد أن لا إله إلَّا اللَه، و أنّی رسولُ اللَهِ إلا أحدَ ثلاثَةِ نفرٍ: النفسُ بالنفسِ، و الثَّیِّبُ الزانی، و التارکُ لدینهِ المفارقُ للجماعة.“»٤
«در سنن دارمی از کتب اهل‌سنت از رسول خدا روایت شده است که فرمود: ”ریختن خون مردی که شهادت می‌دهد معبودی جز اللَه نیست و من رسول خدا هستم، جایز نیست مگر یکی از این سه نفر: نفْسی که نفس دیگری را کشته است و باید قصاص شود؛ کسی که همسر دارد و مرتکب زنا می‌شود؛ کسی که دینش را ترک می‌کند و از جماعت مسلمین جدا می‌شود.“»
ه. «أخبرَنا أبوالنُّعمانِ، حدَّثَنا حمّادُ بنُ زیدٍ، عن یحییٰ بنِ سعیدٍ، عن أبی‌أُمامةَ بنِ سهلِ بنِ حنیفٍ، عن عثمان، قال: سمِعتُ رسولَ اللَه صلّی اللَه علیهِ [و آله] و سلّم یقول: ”لا یَحِلُّ دمُ امرِئٍ مسلمٍ إلا بإحدَیٰ ثلاثٍ: بکفرٍ بعدَ إیمانٍ، أو بزنًی بعدَ إحصانٍ، أو یقتُلَ نفسًا بغیرِ نفسٍ فیُقتَل.“»٥
«عثمان می‌گوید که از رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم شنیدم که فرمود: ”ریختن خون مرد مسلمان حلال نیست، مگر به یکی از این سه دلیل: کافرشدن شخص بعد از ایمان؛ یا زناکردن فرد بعد از إحصان و حراست‌شدن او از گناه به‌واسطۀ ازدواج؛ یا اینکه شخصی کسی را بکشد بدون آنکه فرد مقتول مرتکب قتلی شده باشد که در این صورت قاتل کشته می‌شود.“»
و. «عن محمّدِ بنِ یحیَی، عن أحمدَ بنِ محمّد، عنِ ابنِ فضّال، عن حمّادِ بنِ عثمان، عن ابنِ أبی‌یَعفورٍ، قال: قلتُ لأبی‌عبدِاللَهِ علیه السّلام: إنّ بَزیعًا یزعُم أنّه نبیٌّ. فقال: ”إن سمِعتَه یقول ذلک فاقتُله.“ قال: فجلستُ إلیٰ جنبِه غیرَ مرّةٍ فلم یُمکِنّی ذلک.»٦
«ابن‌ابی‌یعفور می‌گوید: به امام صادق علیه السّلام عرض کردم: ”بزیع گمان می‌کند که پیغمبر است!“ حضرت فرمود: ”اگر از وی شنیدی که چنین می‌گوید پس او را بکش!“ ابن‌ابی‌یعفور می‌گوید: ”بیش از یک‌بار در کنارش نشستم اما امکان کشتنش برایم فراهم نشد.“»
ز. «مَن بَرِئَ مِن دینِ اللَهِ فهو کافرٌ و دمُهُ مُباحٌ فی تلک الحال.»٧
محمّدبن‌مسلم از حضرت ابی‌جعفر علیه السّلام: «کسی که از دین خدا برائت جوید کافر است و خونش در آن حال مباح می‌باشد.»
ح. حَدّثَنی محمّدُ بنُ قولَوَیهِ، قال حدّثَنی سَعدُ بنُ عبدِ اللَهِ القمّیُّ، قالَ حَدّثَنی محمّدُ بنُ عبدِ اللَهِ المِسمَعیُّ، قالَ حَدّثَنی عَلیُّ بنُ حَدیدٍ المَدائِنیُّ، قالَ سَمِعتُ مَن سَألَ أباالحَسَنِ الأوّلَ علیه السّلام فَقالَ: إنّی سَمِعتُ محمّدَ بنَ بَشیرٍ یَقولُ إنّک لَستَ موسی بنَ جعفرٍ الّذی أنت إمامُنا و حُجّتُنا فیما بَینَنا و بَینَ اللَهِ تعالی. قال فَقال: «لَعَنَهُ اللَهُ ثلاثًا أذاقَهُ اللَهُ حَرَّ الحَدیدِ قَتَلَهُ اللَهُ أخبَثَ ما یَکونُ مِن قِتلَةٍ!» ←
- ← د. «حدَّثنا یَعلی، حدّثنا الأعمش، عن عبدِ اللَهِ بنِ مُرَّةَ، عن مسروقٍ، عن عبدِ اللَهِ، قال: قالَ رسولُ اللَه صلّی اللَه علیهِ [و آله] و سلّم: ”لا یَحِلُّ دمُ رجلٍ یشهَد أن لا إله إلَّا اللَه، و أنّی رسولُ اللَهِ إلا أحدَ ثلاثَةِ نفرٍ: النفسُ بالنفسِ، و الثَّیِّبُ الزانی، و التارکُ لدینهِ المفارقُ للجماعة.“»٤
/
2