Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

25

معنای غنیٰ در حدیث «لیس مِنّا مَن لم‌یَتَغَنَّ بالقرآنِ»
حدیثی هم اهل‌تسنّن نقل می‌کنند که پیغمبر اکرم صلّی اللَه علیه و آله‌وسلّم می‌فرماید: «لیس مِنّا مَن لم یَتَغَنَّ بالقرآنِ.»¹ این حدیث را به دو صورت معنا کرده‌اند:
بعضی این‌طور معنا می‌کنند:
لَیسَ مِنّا مَن لَم یَستَغنِ بِالقرآنِ عن غَیرِه؛² «از ما نیست کسی که به‌واسطۀ قرآن از غیر  قرآن، استغناء و طلب بی‌نیازی و عدم الاحتیاج نکند.»
یعنی اظهار نیاز نکند، به معنای همین عدم الاحتیاج. یعنی اَلقرآنُ کافٍ لِکُلِّ شَیءٍ؛ اَلقرآنُ کافٍ لِلنّاس، اَلقرآنُ کافٍ لِأعمالِ العباد و کافٍ لِلإسلام، که به معنای کفایت است.
معنای دیگری که برای این روایت کرده‌اند معنای آواز خوش خواندن و قرآن را به صدا و صوتِ مُطرِب خواندن است.³و⁴ [البته روایات زیاد و صریحی پیرامون تغنّی بالقرآن وجود دارد.]⁵
اما فرق بین دو حالت مقصور و ممدودِ آن، این است که غنیٰ مقصوراً به معنای عدم الاحتیاج و استغناء است، ولی غناء ممدوداً به معنای جمال و به معنای صدایی است که در آن ترجیع و تطریب باشد.⁶
1. صحیح البخاری، ج ٨، ص ٩٢٠؛ معانی الأخبار، ص ٢٧٩.
2. لسان العرب، ج ١٥، ص ١٣٦.
3. همان.
4. جهت اطلاع بیشتر پیرامون وجوه مختلف معنایی این روایت، رجوع شود به أمالی المرتضی، ج ١، ص ٣١ - ٣٦.
5. رجوع شود به جامع الأخبار، شعیری، ص ٤٨ و ٤٩؛ بحار الأنوار، ج ٨٩، ص ١٩٠ ـ ١٩٥؛ مستدرک الوسائل، ج ٤، ص ٢٧٠ ـ ٢٧٥.
6. رجوع شود به لسان العرب، ج ١٥، ص ١٣٦.