Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

178

یا اینکه وقتی حضرت وارد قبا شدند مستقبلینی که در قبا از پیغمبر استقبال می‌کردند ـ البتّه هنوز اسلام نیامده بود ـ با دف بودند و می‌زدند و می‌رقصیدند.¹
البتّه ما نمی‌توانیم این نقل را دلیل قرار دهیم، چون هنوز احکام اسلام بیان نشده بود. پیغمبر هم می‌گویند: حالا فعلاً صبر می‌کنیم تا بعد کم‌کم، شویّه شویّه احکام را بیان کنیم!
بله، در روایات اهل‌سنت ـ که در آنها خیلی چیزهای کذایی هست ـ دارد که پیامبر ـ نعوذباللَه ـ عایشه را [برای دیدن برخی امور لهو و لعب] بر پشت خود سوار کردند!² یا اینکه می‌گویند: پیغمبر عایشه را بغل می‌کرد و دور حیاط می‌چرخید! ما
1. ربیع الأبرار، زمخشری، ج ٣، ص ١٢٠:
  «لمّا بلَغ رسول اللَه صلّی اللَه علیه [و آله] و سلّم فی هجرتِه ثنیّةَ الوداع، استقبله الجواری یَضرِبنَ بالدّفوف و یُغنّین:
  طَلَعَ البَدرُ عَلَینا مِن ثَنیّاتِ الوَداعِ ** وَجَبَ الشّکرُ عَلَینا ما دَعا لِلّهِ داع»
  ترجمه: «هنگامی که رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم در هجرتش به مدینه، به محل ثنیّةالوداع رسید، زنان دف‌زنان به استقبال آن حضرت آمده و می‌خواندند: ماه از محلّ ثنیّه (محلّ خداحافظی) بر ما طلوع کرد و تا مادامی‌که شخصی خدا را می‌خواند، شکر بر ما واجب شده است.»
  پس از آن ـ همان‌طور که در برخی تواریخ آمده است ـ حضرت در قبا نزول فرمودند. (محقق)
  هم‌چنین رجوع شود به البدایة و النهایة، ج ٣، ص ١٩٧؛ دلائل النّبوة، ج ٢، ص ٥٠٦؛ المبسوط، شیخ طوسی، ج ٨، ص ٢٢٦.
2. صحیح البخاری، ج ٣، ص ٢٢٨:
  «قالَت: و کان یَومُ عیدٍ یَلعَبُ السّودانُ بِالدَّرَقِ و الحِرابِ، فَإمّا سَألتُ رسول اللَه صلّی اللَهُ عَلَیهِ [و آله] و سلّم، و إمّا قال: ”تَشتَهینَ تَنظُرینَ؟“ فَقالَت: نَعَم! فَأقامَنی وَراءَه، خَدّی عَلیٰ خَدِّهِ، و یَقولُ: ”دونَکُم بَنی‌أرفِدَةَ!“ حتّی إذا مَلِلتُ، قال: ”حَسبُکِ؟“ قُلتُ: نَعَم! قال: ”فَاذهَبی!“» ترجمه:
  «عایشه می‌گوید: در روز عیدی که سیاه‌پوستان با نیزه و سپر  بازی می‌کردند، یا من از ایشان پرسیدم یا آن حضرت به من فرمود: ”دوست‌داری به بازی آنان بنگری؟“ گفتم: بله. پس رسول خدا ←