Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

176

دف یعنی دایره، نه‌اینکه از طبل و امثال‌ذلک استفاده شود.
ظاهراً فقط در دو جا مسئلۀ دف استثنا شده است: یکی در عروسی است و یکی هم در ولیمه‌ای که برای منزل می‌دهند.
در خبر است که در شب عروسی حضرت زهرا که زن‌ها می‌خواندند، دف هم بوده است.¹ همین داریه‌ای که عرب‌ها می‌زدند! حالا پیغمبر صلّی اللَه علیه و آله‌وسلّم
1. مناقب آل ابی‌طالب علیهم السّلام، ج ٣، ص ٣٥١:
  «أمرَ النّبیُّ بِطَبَقِ بُسرٍ و أمرَ بِنَهبِهِ، و دَخلَ حُجرَةَ النّساءِ و أمرَ بِضَربِ الدّفِّ.» ترجمه:
  «پیامبر خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم دستور فرمود تا طبقی از خرمای بُسر (خرمای نارس که تازه رنگش زرد شده است) آورند و اینکه همگان بخورند، سپس در حجرۀ زنان داخل شد و فرمودند که دف بزنند.» (محقق)
  کشف الغمّة فی معرفة الأئمة، ج ١، ص ٣٥٩:
  «فأمرَهُنَّ (أی رسول اللَه أزواجَه) أن یُدَفِّفنَ لِفاطمةَ، فَضَرَبنَ بِالدُّفوف.» ترجمه:
  «رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم به زنان خود فرمودند که برای حضرت فاطمه سلام اللَه علیها دف بزنند، پس آنها نیز شروع به دف زدن کردند.»
  دعائم الإسلام، ج ٢، ص ٢٠٦:
  «و عن جَعفَرِ بنِ محمّدٍ علیهما السّلام أنّهُ قال: لمّا کانَتِ اللَّیلَةُ الّتی بَنیٰ فیها عَلیٌّ علیه السّلام بِفاطمةَ، سَمِعَ رسول اللَه صلّی اللَه علَیه و آله و سلّم ضَربَ الدَّفِ، فَقالَ: ”ما هٰذا؟“ قالَت أُمُّ سَلَمَةَ: ”یا رسول اللَه، هٰذِهِ أسماءُ بِنتُ عُمَیسٍ تَضرِبُ بِالدّفِّ، أرادَت فیهِ فَرَحَ فاطمةَ صلوات اللَه علیها، لِئَلّا تَریٰ أنّه لِما ماتَت أُمُّها لَم تَجِد مَن یَقومُ لها.“ فَرَفَعَ رسول اللَه یَدَهُ إلَی السّماءِ ثُمّ قال: ”اللَهمّ أدخِل عَلیٰ أسماءَ ابنَةِ عُمَیسٍ السُّرورَ کَما أفرَحَت ابنَتی!“ ثُمّ دَعا بِها فَقالَ: ”یا أسماءُ، ما تَقولونَ إذا نَقَرتُم بِالدّفِّ؟“ فَقالَت: ”ما نَدری ما نَقولُ یا رسول اللَه فی ذٰلِکَ، و إنّما أرَدتُ فَرَحَها.“ قال: ”فَلا تَقولوا هُجرًا!“» ترجمه:
  «امام صادق علیه السّلام فرمود: چون شب عروسی حضرت علی علیه السّلام با فاطمه سلام اللَه علیها شد رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم صدای دف شنید، فرمود: ”این چیست؟“ أمّ سلمه گفت: ”ای رسول خدا، این اسماء بنت عمیس است که دف می‌زند؛ می‌خواست با این کار فاطمه را شاد کند تا احساس نکند که چون مادرش از دنیا رفته است کسی نیست که برای او کاری انجام دهد.“ رسول خدا دستش را به‌سوی آسمان بلند کرد و عرضه داشت: ”خداوندا، اسماء بنت عمیس را مسرور و شاد فرما، همان‌گونه که دخترم را شاد ساخت!“ سپس حضرت، اسماء را فراخواند و فرمود: ”ای اسماء، وقتی دف می‌زنید چه می‌گویید؟“ اسماء گفت: ”ای رسول خدا، نمی‌دانیم چه می‌گوییم، فقط می‌خواستم فاطمه را شاد کنم!“ حضرت فرمود: ”پس زشتی نگویید!“» (محقق)