Name: رسالۀ غناء و موسیقی-بررسی فقهی حرمت غنای لهوی و موسیقی PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

رسالۀ غناء و موسیقی

173

«کسی که دابّۀ او از این حالت به هیجان بیاید و او را زمین بزند و یا مقتول کند، در آتش داخل می‌شود.»
معنا این است که اگر در این حال بمیرد، داخل در آتش می‌شود. گاهی اتفاق می‌افتد که حیوانات رَم می‌کنند و برای شخص مشکلی به‌وجود می‌آورند.
روایت دیگر از دعائم الإسلام است که می‌فرماید:
عن رسول اللَه أنّه قال: «أنهیٰ أُمَّتی عن الزَّفنِ و المِزمارِ و عن الکوبَةِ و الکِنّاراتِ.»¹
«زفن» در اینجا به معنای رقص است و مشخص است که باید این رقص در وضعیت مُریب باشد.
روایت دیگری را هم از دعائم الإسلام نقل می‌کند:
و عن عَلیٍّ علیه السّلام «أنّهُ رُفِعَ إلَیهِ رَجُلٌ کَسَرَ بَربَطًا فَأبطَلَه و لَم یوجِب عَلَی الرَّجُلِ شَیئًا.»²
«مردی اقامۀ دعوا کرد که شخصی بربطش را شکسته است، حضرت مرافعه را باطل کردند و راجع به او حکم به [خسارتی] نکردند.»
این‌هم یکی دیگر از آن روایات دال بر حرمت به‌نحو مطلق است.
روایت دیگر:
عن جعفر بن محمّد علیهما السلام أنّهُ قال: «مَن ضَرَبَ فی بَیتِهِ بَربَطًا أربَعینَ صَباحًا سَلّطَ اللَهُ عَلَیهِ شَیطانًا لا یُبقیٰ عُضوًا مِنهُ إلّا قَعَدَ عَلَیهِ، فَإذا کان ذٰلِکَ نَزَعَ مِنهُ الحَیاءَ فَلَم یُبالِ بما قال و لا ما قیلَ لَه.»³
1. همان، ص ٢١٧؛ دعائم الإسلام، ج ٢، ص ٢٠٧. ترجمه:
  «رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم فرمود: ”من امّتم را از رقص و مزمار (نی) و کوبه (تنبک) و کَنارات (ابزار موسیقی مثل عود و چنگ) بازمی‌دارم.“» (محقق)
2. مستدرک الوسائل، ج ١٣، ص ٢١٧؛ دعائم الإسلام، ج ٢، ص ٢٠٧.
3. مستدرک الوسائل، ج ١٣، ص ٢١٧؛ دعائم الإسلام، ج ٢، ص ٢٠٨. ترجمه:
  «امام صادق علیه السّلام فرمود: ”هر کس چهل روز در خانه با بربط (از انواع تار) بنوازد، خداوند شیطانی را بر او مسلّط می‌کند که هیچ عضوی از اعضای آن شخص را رها نمی‌کند إلا اینکه بر آن قرار می‌گیرد، و چون چنین شود خداوند حیاء را از او برمی‌کَند و دیگر باکی ندارد که چه می‌گوید یا به او چه می‌گویند!“» (محقق)