آموزه‌های معرفت ج 4

كُنتَ أَنتَ ٱلرَّقِيبَ عَلَيۡهِمۡ﴾؛¹ «وقتی که تو مرا به خود باز خواندی... .» نوشته بود: «وقتی که مرا قبض روح کردی... !» قبض روح غلط است و ترجمه‌اش قبض روح نیست؛ حضرت عیسی قبض روح نشد، اشتباه نکنید! حضرت عیسی زنده است، مانند ما زنده است و مانند امام زمان علیه السّلام زنده است؛ منتها در یک برزخ بین مادّه و مجرّد، و مادّه و مثال که از آن تعبیر به آسمان چهارم می‌شود، در آنجا قرار دارد و وقتی که إن‌شاءاللَه حضرت بقیّةاللَه أرواحُنا فِداه ظهور کنند و چشمان رَمَد دار ما را به نور خودشان روشن کنند، حضرت عیسی هم از آسمان می‌آید و به ایشان اقتدا می‌کند و از متابعین و شیعیان امام زمان [علیه السّلام خواهد بود].² ائمّه وفات پیدا کردند، امیرالمؤمنین وفات پیدا کرد، امام سجّاد وفات پیدا کرد؛ ولی امام زمان [زنده است]، حضرت عیسی زنده است و وفات پیدا نکرد: ﴿وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلٰكِن شُبِّهَ لَهُمۡ﴾.³

 حالا این حضرت [موسی] روزی هزار مرتبه [دیده که] این ملائکه می‌آیند قبض روح می‌کنند؛ مثلاً یکی دارد از کنار دیوار می‌گذرد، آوار به سرش خراب می‌شود و می‌افتد؛ آیا دیده شده که حضرت موسی بگوید: «خدایا، چرا این این‌طوری شد؟!» خب می‌خواست رد نشود؛ از کنار دیوار رد شد و آوار رویش خراب شد! یا مثلاً یکی کنار درخت خوابیده، یک‌مرتبه یک شاخۀ درخت می‌شکند می‌خورد به سرش و می‌میرد؛ هیچ‌وقت حضرت موسی گفت: «چرا این شخص این‌طوری شد»؟! این علل طبیعی است دیگر! یا اینکه فرض کنید یک نفر دارد به بالای کوه می‌رود، پایش می‌لغزد و در درّه پرت می‌شود، [آیا دیده شده که] حضرت موسی بگوید: «ای دادِ بیداد، چرا این‌طوری شد؟!» چرا؟ خب می‌خواست نرود بالای کوه! رفت بالای