عنوان بصری جلد 8

بگویید من انجام می‌دهم و قول به شما می‌دهم که ظلم نکنم و جور نکنم.»

فقُلتُ: جُعلتُ فِداک، إنّی فَکَّرتُ لإبائِکَ عَلَیّ؛ «آمدم پیش حضرت و گفتم: من رفتم و دربارۀ این إبائی که شما کردید و منعی که کردید با خودم اندیشیدم.» و ظَنَنتُ أنّک إنّما مَنَعتَنی مَخافَةَ أن أ‌ظلِمَ أو أجورَ [و إنّ کُلَّ امرَأةٍ لی طالِقٌ و کُلَّ مَملوکٍ لی حُرٌّ عَلَیَّ و عَلَیَّ إن ظَلَمتُ أحَدًا أو جُرتُ عَلَیهِ و إن لَم أعدِل]؛ «من گمان کردم و این‌طور فکر کردم که شما به‌خاطر اینکه یک وقت من ظلم نکنم این را نپذیرفتید. و حالا من به شما قول می‌دهم، قولِ مردانه هم می‌دهم که اگر ظلم کردم، اگر عدوان کردم، حتّی اگر عدالت نکردم، زنم طلاق داده باشد، بندگانم آزاد باشند و خلاصه آنچه را که از عقوبات است من متحمّل بشوم.»

فَقالَ: فکَیفَ؟ «حضرت فرمودند: چگونه؟» و أعَدتُ عَلیهِ الأیمانَ؛ «دوباره این قسم‌ها را بر حضرت تکرار کردم.»

فنَظَرَ إلیٰ السّماءِ و قالَ: تَنال هذِه السَّماءَ أیسَرُ عَلیکَ مِن ذلکَ!¹ «حضرت نگاهی به آسمان کردند و گفتند: رسیدن به این آسمان از این کاری که تو می‌گویی آسان‌تر است!»

 درست شد؟ ما اینها را هم داریم!

 شما خیال می‌کنید همین به‌صِرف اینکه یک مسئله‌ای، یک مطلبی به نظر می‌آید انسان هم بیاید و [ترتیب اثر بدهد]! نه، قضیّه این‌طور نیست؛ مسئله خیلی مشکل است! تمام این تکالیفی که امام صادق علیه السّلام می‌فرماید، انجام دادنش برای تهذیب نفس است؛ اوّل باید نفس مهذَّب بشود، بعد انسان سراغ خدمت به خلق برود! البتّه خدمت به خلق منظور خدمت‌های کلّی است، نه‌اینکه مسائل جزئی که خب این قاعده و مسائل روزمرّۀ افراد است. منظور إشراف بر ولایات، تصدّی حکومات و وارد شدن در دستگاه ظلم است که این مسائل کلّی همه نیاز به تهذیب نفس دارد!²

جواز تصدّی مناصب و امور حکومت به‌دست امام زمان یا نائب ایشان

 مرحوم آقا ـ رضوان اللَه علیه ـ این مطلب را به من فرمودند، بعد از آن جریانی که