عنوان بصری جلد 8

الآن این لیوان را می‌توانم در اینجا قرار بدهم، می‌توانم در جای دیگر قرار بدهم بدون هیچ‌گونه مزیّتی!

نقد دیدگاه غلط برخی از متکلّمین در رابطه با تشریع پروردگار

 تصوّر این متکلّمین و این‌گونه از افراد بر این است که خدای متعال تشریعی را که کرده است و دینی را که آورده است، دینِ دل‌بخواهی است، دلش خواسته است، می‌توانسته غیر از این انجام بدهد، می‌توانسته نحوۀ دیگری انجام بدهد، دلش خواسته که نماز مغرب را سه رکعت کند، می‌توانسته چهار رکعت کند، می‌توانسته جای نماز مغرب و عشاء را عوض کند، نماز عشاء را سه رکعت و نماز مغرب را چهار  رکعت کند، می‌توانسته جای نماز صبح را با نماز ظهر عوض کند و نکرده است. دل‌بخواهی است و می‌گوید: باید این را انجام بدهید و چون من أعلا هستم و چون من قهّار هستم و چون من قادر هستم اگر انجام ندهید پدرتان را هم درمی‌آورم!

 تفکّر این افراد از دین و از شرع، این است که یک سلسله احکامی را که رئیس یک اداره برای کارکنان آن اداره وضع می‌کند، خدای متعال هم مانند همین کیفیّت برای افراد وضع کرده و بر إتیان اینها ثواب مقرّر کرده است و بر عدم إتیان اینها عقاب مقرّر کرده است و کسی هم جرئت تخلّف ندارد.

 این تصوّر صد در صد اشتباه است، زیرا خدای متعال تشریعی را که می‌کند براساس تکوین است:

 ﴿فِطۡرَتَ ٱللَهِ ٱلَّتِي فَطَرَ ٱلنَّاسَ عَلَيۡهَا لَا تَبۡدِيلَ لِخَلۡقِ ٱللَهِ﴾ بعد می‌فرماید: ﴿ذٰلِكَ ٱلدِّينُ ٱلۡقَيِّمُ﴾؛¹ ما دین را براساس آن فطرت و آن شاکلۀ وجودی قرار دادیم که در