عنوان بصری جلد 8

می‌آیند، صبح می‌آیند، این شوخی نیست! خب چقدر آدم مدام برود و بیاید؟! الآن چه انگیزه‌ای در این وجود دارد؟ و می‌آید و شروع می‌کند به نماز خواندن، امّا همین‌که انسان با او صحبت می‌کند و می‌خواهد یک مطلبی را بگوید که آن مطلب با عقیدۀ او مخالف است و از روی دلیل هم می‌خواهد بگوید، از روی برهان هم می‌خواهد بگوید، مطالبی که در خود آنها وجود دارد [می‌خواهد بگوید]، چنان در مقابل انسان می‌ایستند و قبول نمی‌کنند و آمادۀ گوش کردن نیستند! می‌گوییم: «آقا، پس آن نمازت چیست؟! این کارَت چیست؟!»

 اینجا معلوم می‌شودکه اینها همه بیخود است و همه کشک است! آنچه که موجب عبور انسان است، آن مقام انقیاد و مقام اطاعت است؛ مقام انقیاد و مقام قبول است!

انحراف اهل‌تسنّن از سنّت پیامبر اکرم و مخالفت با پذیرش حق

محاجّۀ مؤلّف محترم با برخی از علمای اهل‌سنّت در عمل به سنّت پیامبر

 یک وقت که مشرّف شده بودیم، من با یکی از همین افراد که جزء معلّمین آنها بود راجع به این قضیّه صحبت کردیم. به اینجا رسیدیم که گفتم: شما ١٤٠٠ سال است دارید این کار را انجام می‌دهید، الآن بیایید یک کاری بکنید: این ١٤٠٠ سال را کنار بگذارید و بیایید در زمان پیغمبر ببینید پیغمبر چه می‌کرد! مگر شما نمی‌گویید ما دنبال پیغمبر هستیم؟ مگر در نمازتان «أشهدُ أنّ محمّدًا رسولُ اللَه» نمی‌گویید؟ همان‌طوری‌که شیعه هم می‌گوید! خب اینکه شما شهادت به رسالت می‌دهید، فقط به زبان شهادت می‌دهید یا واقعاً هم دلتان بر این مسئله شهادت می‌دهد؟ خب نمی‌تواند بگوید [فقط به زبان است].

 این ١٤٠٠ سال را شما بگذارید کنار، ما هم می‌گذاریم کنار؛ هم شما بگذارید کنار و هم ما! فرض می‌کنیم که ما اصلاً ائمّه نداشته‌ایم، خیال شما راحت شد؟ اصلاً ما دوازده امام نداریم، بسیار خوب، دیگر شما بیش از این از ما چه می‌خواهید؟ خلیفه هم همان سه تا خلیفه‌ای که خودتان قبول دارید، اصلاً ما امیرالمؤمنین را جزء خلفا نمی‌آوریم، با اینکه شما می‌آورید ولی حالا ما او را هم نمی‌آوریم، این امتیاز را هم به شما بدهیم. ما می‌رویم زمان پیغمبر، ولی به شرطی که درست بیایید! برویم زمان پیغمبر ببینیم پیغمبر چه نمازی می‌خواند تا هم شما و هم ما آن نماز را بخوانیم.