عنوان بصری جلد 8

افعال را در آن تشکّل صوَر برزخی می‌توانند ببینند و می‌توانند مشاهده کنند.

برخی دستورات خاصّ اساتید عرفان

حکمت دستور کم‌ خوردن گوشت

 یک وقت یکی از رفقا، مرحوم آقای بیات ـ رحمة اللَه علیه ـ برای من نقل می‌کرد که ما به‌اتّفاق مرحوم آقای انصاری به منزل یکی از آقایان رفتیم. شخص معروفی بود، پیرمردی بود سیّد و معمّم! شبی بود زمستانی که ما را دعوت کرده بود و زیر کرسی نشسته بودیم و ایشان از حالات خودش بیان می‌کرد. من دیدم چقدر این چهرۀ نورانی دارد! همین‌که این خطورات در من گذشت که این چقدر چهره‌اش نورانی است، یک‌دفعه آقای انصاری رو کردند به من و گفتند:

خیلی توجّه نکن! این به‌خاطر ترک حیوانی است که این کرده است!

 البتّه اشکال ندارد، نه‌اینکه کار بدی کرده است؛ نه، منظورم چیز دیگری بوده است، یک وقت برای رفقا این قضیّه پیدا نشود! یعنی همین ترکِ خوردن گوشت حیوانی این اثر را به‌وجود آورده که او را از تعلّق به حیوانیّت یک قدری دور کرده است. البتّه این هست، نه‌اینکه غلط است. در بعضی از مواقع، وقتی که استاد صلاح بداند و برای انسان جنبه‌های کدورت دارد غلبه می‌کند، او به بعضی از این مسائل در مقاطع خاص دستوراتی دارد، همان‌طوری‌که خود مرحوم آقا هم این مطلب را نسبت به بعضی‌ها داشتند. و همین‌طور در دستورات عمومی، کم خوردن گوشت یکی از دستوراتی است که باید انسان انجام بدهد. اوّلاً خود زیاد خوردن ضرر دارد، و بعد هم طبعاً یک اثراتی را برای انسان به‌وجود می‌آورد. همان‌طوری‌که از نظر ظاهر، گوشت زیاد ممکن است آثار منفی در انسان به‌وجود بیاورد از نقطه‌نظر گوارش و امثال‌ذلک، از نقطه‌نظر ملکوتی و مثالی هم خوب نیست، آثار خوبی ندارد و نفس را از نقطه‌نظر حرکت و رسیدن به تجرّد باز می‌دارد و نفس را در آن محیط و در آن ظرفیّت حیوانی خودش تثبیت می‌کند. این مطلب هست. لذا ایشان هم می‌فرمودند که بهتر است انسان [کمتر گوشت بخورد].

 البتّه برای افرادی که ضرورت دارد مسئله جدا است، برای افرادی که ضعف دارند مسئله جدا است، برای افرادی که دارای یک شرایط خاصّی هستند، باید رعایت آن شرایط را داشته باشند؛ ولی به‌طور کلّی این مطلب هست.