عنوان بصری جلد 8

کلاه سر کسی بگذارد، اوّل کلاه تا کجایش آمده است!

 امیرالمؤمنین فرموده است: فجرِ صادق که شد بلند شو و نماز بخوان؛ می‌خواهد کسی بیاید، می‌خواهد نیاید، به جهنّم! مگر تو مسئول نماز مردمی؟ تو برو به فکر خودت باش بدبخت! تو را می‌گذارند در یک متر و بین دو متر و هیچ‌کس دیگر از اینهایی که تشییع می‌کنند و دست و پایت را می‌بوسیدند و قربان صدقه‌ات می‌رفتند، نمی‌آیند آن داخل! خاک هم می‌ریزند رویت، چند  تا سنگ هم می‌کوبند روی سرت و می‌روند و دیگر هم برنمی‌گردند! اینها این هستند! به فکر آن روزت باش! آدمِ رِند آن کسی نیست که به فکر امروز باشد. حالا نه، [می‌گویند]: «نماز را یک قدری دیر بخوانیم تا مؤمنین برسند!» کدام مؤمنین؟ اگر مؤمنین مؤمن بودند که طلوع فجر بیدار بودند، نه‌اینکه ده دقیقه قبل از طلوع بلند شوند بیایند! کدام مؤمنین؟ [می‌گویند]: «نماز را بخوانیم برای‌اینکه صفوف مسلمین متشکّل بشود.» آن صفی که باید برای ده دقیقه قبل از اذان متشکّل باشد، متشتّت باشد، نه متشکّل باشد! این بود قضیّه و این است قضیّه! و انسان باید در این بینابین، مسیر خودش را مشخّص کند که کجا است: او آن‌طرف و این‌هم اینجا؛ حالا انسان ببیند باید چه‌کار کند!

تأثیر نماز اوّل وقت همراه با اذان و اقامه‌

 در نماز اوّلِ وقت یک اثری است که در بقیّه نیست! یکی از رفقا می‌گفت: «آمدم در فلان‌جا دیدم یک نفر ایستاده است اوّلِ وقت روز جمعه دارد نماز می‌خواند، دو صف هم از ملائکه پشت سرش هستند.» گفتم: «می‌دانی چرا این‌طور است؟ این شخص هم اوّلِ وقت خوانده، بعد اذان گفته و اقامه هم گفته است، برو از او بپرس!» رفت پرسید، گفت: بله. گفتم: چون روایت داریم:

کسی که اوّلِ وقت نماز را بخواند و اذان و اقامه بگوید، دو صف از ملائکه پشت سرش می‌ایستند، اگر اقامۀ تنها بگوید یک صف است!¹