عنوان بصری جلد 8

استحکام و ثبات قدم، یکی از مهم‌ترین مسائل سیر و سلوک الهی

 مرحوم آقا بارها می‌فرمودند: «راه خدا این قبیل است!» این راه خدا است، نه‌اینکه انسان امروز یک چیزی ببیند، امشب یک چیزی مشاهده کند، حالی برای او پیدا بشود، از مسئله‌ای خبر بدهد، افراد را به أشکال مختلف ببیند، از آینده خبر بدهد! اینها نیست آقا! اینها نخودچی و آجیل و این مسائلِ پیشِ پا افتاده و خطرات و مانعات است! آن راه را شخصی می‌رود که در باطنِ خود مسئله را مدام محکم‌تر کرده باشد. بارها این مطلب را من گفته‌ام:

 رفقا به مسئلۀ خودشان نگاه کنند، ببینند در استحکام و در ثباتِ قدم خودشان و در موقعیّت خودشان نسبت به دو سال پیش چقدر فرق کرده‌اند، نسبت به سه سال پیش چقدر فرق کرده‌اند! اگر سه سال پیش با آنها مطرح می‌شد که آیا حاضری این راه را در قبال این از دست بدهی، چقدر نسبت به این مسئله می‌اندیشیدند؟ الآن چقدر می‌اندیشند؟ این مهم است! مسئله این است!

 شخصی رفته بود پیش یک شخصی و گفته بود: «آقا، ما چیزی نمی‌بینیم!» گفت: «می‌خواهی چیزی ببینی؟!» گفت: «بله آقا، بالأخره یک چیزی مشاهده کنیم، ملائکه ببینیم!» گفت: «امشب بخواب، می‌بینی!» شب خوابید اتّفاقاً خواب این چیزها را هم دید. فردا آمد و گفت: «چه شد؟ بالأخره دیدی خیالت راحت شد؟! بیا این را هم دیدی دیگر!» خب این چقدر به ایمان تو اضافه کرد؟! چیزی اضافه نکرده! ببین چیزی اضافه نکرده است!

 از این مطالب و از این‌گونه مسائل خیلی زیاد است آقایان! بسیار زیاد است! راه‌هایی هست، مطالبی هست، اورادی هست، اذکاری هست، چیزهایی هست، این را اگر بگویید فلان، آن را [اگر بگویید فلان]! اینها همه‌اش مطالب پوچ است؛ نه‌اینکه پوچ، بلکه بی‌فایده و لغو است که راجع‌به این مسائل بارها صحبت شده است.

 این مهم است که انسان از نقطه‌نظر موقعیّتِ خودش در یک وضعیّتی باشد که ببیند چقدر نسبت به راهش اهتمام دارد. اهتمام و علاقۀ او نسبت به مسیر و موقعیّت، بیش از دو سال پیش است یا کمتر شده است؟ اگر کمتر شده، برود به فکر بیفتد.