
عنوان بصری جلد 8
شرح و تفسیر فقره «و جملة اشتغاله فیما أمره تعالي به و نهاه عنه»
جلد هشتم از مجموعۀ «عنوان بصری» مشتمل بر بیانات حضرت آیتالله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» است که در آن به شرح و تفسیر فقره «و جملة اشتغاله فیما أمره تعالي به و نهاه عنه» میپردازند. مجلد هشتم از این مجموعه، با موضوع تبیین «تشریع و تکوین» به ارباب نظر و صاحبان بصیرت ارائه و تقدیم میگردد.
عنوان بصری جلد 8
113بزرگان اخلاق، أعمالی را که سالک در دوران زندگی انجام میدهد تشبیه به ضرباتی کردهاند که حفّار بر این لایۀ محکم برای رسیدن به آب انجام میدهد.
احوالات مرحوم ملاّ حسینقلی همدانی و اهتمام ایشان در سیر و سلوک
از جملۀ این افراد، مرحوم آخوند ملاّ حسینقلی همدانی بود. دو مرتبه من این داستان را از مرحوم آقا راجع به آخوند ملاّ حسینقلی شنیدم. مرحوم آخوند ملاّ حسینقلی همدانی فردی بود که در عالمِ عرفان و تربیت ضربالمثل است؛ یعنی از نقطهنظر طیّ مراتب فنا و بقا و حیازت همۀ مراتب و عوالم، از معدود افرادی که به او اشاره میشود و اسم او به میان میآید مرحوم آخوند ملاّ حسینقلی بود؛ از نقطهنظر دستگیری و استادیِ در دستگیری! آخر استاد داریم تا استاد؛ یکی به یک نحو میتواند دستگیری کند و به یک قِسم راه ببرد، آن دیگری به أنحاء دیگر، کیفیّات دیگر و راههای مختلف. مثل اینکه چطور تعلیم و تربیت و آموزش دارای شیوههای مختلفی است، هر از چند گاهی یک شیوه منسوخ میشود و بعد شیوۀ جدیدی در آموزش و پرورش مطرح میشود؛ همینطور از نقطهنظر دستگیری، بزرگان و اولیای خدا در کیفیّت دستگیری و ارائۀ طریق دارای شیوههای مختلف و کاربردهای عملیِ مختلف بودند.
از زمره افرادی که از نقطهنظر استحکام در تربیت، او را در صدر اوّل این اسامی قرار میدهند، مرحوم آخوند ملاّ حسینقلی است. از جمله افرادی که از نقطهنظر کثرت شاگرد، وقتی که رتبهبندی میکنند مرحوم آخوند ملاّ حسینقلی رتبۀ اوّل را دارد. ایشان سیصد شاگرد وارسته داشت؛1 یعنی شاگردی که از مرتبۀ نفس عبور کرده بودند یا اینکه مراتبی را طیّ کرده بودند. و هیچ فردی در عالم اسلام مانند مرحوم
- مهر تابان، ص ٣٢٢:
«مرحوم آخوند ملاّ حسینقلی همدانی انصافاً خیلی واقعیّت عجیبی داشتند و در حدود سیصد نفر شاگرد تربیت کردند؛ البتّه شاگرد و شاگردِ شاگرد.
آنوقت در میان این شاگردان جماعتی هستند که آدمهای نسبتاً کاملاند، مثل مرحوم آقا سیّد احمد کربلائی و مرحوم حاج شیخ محمّد بهاری و آقا سیّد محمّدسعید حبّوبی و حاج میرزا جواد آقای تبریزی رضوان اللَه علیهم.»
- مهر تابان، ص ٣٢٢:
