عنوان بصری جلد 8

با آن عوالم برزخ و مثال کم باشد ـ که این دلیل بر نقص نیست ـ نمی‌تواند به این زودیِ زود آن آثار را در درون خود بفهمد.

 بله، کسی که خبیر باشد تشخیص می‌دهد که این الآن در او اثر گذاشته یا نگذاشته است. کسی که وارد باشد متوجّه می‌شود که این الآن در چه مرتبه‌ای هست، این چه آثاری بر آن مترتّب است. و بسیاری از مسائل از اینجا نشئت می‌گیرد. توفیقاتی را که انسان پیدا می‌کند، خود انسان خبر ندارد که این توفیقی که الآن پیدا شد برای چیست؟ برای آن کاری است که دیروز کرده است! یا اینکه به‌عکس، اگر خطایی انجام بدهد، یک توفیقی از او فوت خواهد شد که علّتش را نمی‌تواند پیدا کند. این به‌واسطۀ آن خطایی است که کرده است! حتّی یک خطورِ خطا و از روی اشتباه موجب می‌شود که سلب توفیقِ بیداری شب از انسان بشود. بارها این مطلب را بزرگان فرموده‌اند که یک خطور این‌قدر اثر می‌گذارد، چه برسد به اینکه انسان به کارهای خلاف و کارهای خطا و بدون توجّه بخواهد بپردازد؛ آنها چه خواهند کرد!

اثر مستقیم اعمال و رفتار بر توفیقات و تقدیرات انسان

 تمام کارهایی را که ما داریم انجام می‌دهیم و تمام مسائلی که ما با آن در جریان هستیم، همۀ آنها به‌واسطۀ حلقه‌هایی زنجیری به هم پیوسته است، به‌طوری‌که یک عمل از این أعمال نمی‌تواند از این دایرۀ زنجیر وار، خودش را به کنار بکشد! تمام نیّات ما در این مسائل ما همه دخالت دارد؛ کلماتی که ما می‌گوییم و صحبت‌هایی که بینِ هم می‌کنیم، تمام اینها در مطالبی که خداوند برای ما تقدیر کرده اثر دارد؛ یک دل شکستن در توفیقات ما اثر بسیار سلبی و منفی دارد؛ یک آزردنِ یتیم در توفیقات ما بسیار اثر منفی و اثر سلبی دارد؛ یک خلاف گفتن و کتمانِ حقیقت کردن بسیاری از توفیقات را از انسان محروم می‌کند!

 تمام کارهایی را که ما انجام می‌دهیم همۀ اینها مانند دانه‌های زنجیر در کنارِ هم پیوسته شده است [که اگر] یکی از اینها بیاید بیرون آن رشته از بین می‌رود! یک اتومبیل چند قطعه دارد؟ چند قطعه باید روی هم سوار شود تا اینکه این اتومبیل بخواهد حرکت کند؟ حالا من‌باب‌مثال انسان بگوید: «این قطعۀ به این کوچکی که