
قواعد فقهیه ج2
قاعدۀ لا ضرر و لا ضرار (بخش دوم) وقاعده لاحرج
جلد دوم قواعد فقهیه،از دروس آیة الله حاج سید محمد محسن حسینی طهرانی قدس سره استاد فقید در این اثر با تمرکز بر تحلیل مبانی، ملازمات و ارتباط این قواعد و ضمایم آن، طرحی جدید از فقه کاربردی در علوم اسلامی و مباحث حقوقی ارائه می نماید. آنچه در این جلد آمده: • بحث علمی - فنی از دو قاعده مهم فقهی: لاضرر و لا ضرار و لاحرج (قاعدۀ لاضرر بیشتر به جنبۀ عقلانی و قاعدۀ لاحرج نظر به جنبۀ ارتکازی دارد) • بررسی رابطۀ قاعده لاضرر با ادلّه احکام اولیه و نقد اشکالات و نظریات مطروحه در این قاعده • تحلیل جهات عقلانی و شرعی در تشریع احکام • توجه به ملازمات بین حکم عقل و شرع و ضرورت سنجش وقایع عرفی با ملاکات عقلانی و شرعی • بررسی ادله، سعه قاعده و رابطه قاعده لاحرج با سایر قواعد
قواعد فقهیه ج2
196اما مطالب دیگری در اینجا هست که چون با سایر قواعد مشترک است، در ضمن قواعد دیگر میآید؛ مثلاً مربوط به قاعدۀ «لا حرج» و امثالذلک است، مخصوصاً در قاعدۀ «ید» و «بیّنه» که خیلی مسائل مهمی است. إنشاءاللَه در بحث از قاعدۀ ید و بیّنه بیان میشود که آیا علم قاضی برای حکم کفایت میکند یا اینکه براساس «إنَّما أقضیٰ بَینَکُم بِالبَیِّنات... .»1 باید حکم شود و این روایت مربوط به چه مواردی است، یا در تعارض بین علم قاضی و بیّنه چه باید کرد و امثالذلک. آنها مسائلی است که در اینجا هم بهدرد میخورد، اما بحث از آنها در آنجا خواهد آمد. به نظر میرسد که مطلب راجع به تحقّق ملاکات تمام شد و از آنچه فقها در همین تقریرات و امثال اینها ذکر کردهاند، کمتر بیان نشد، بلکه بیشتر هم بیان شد!
فقهایی مثل مرحوم یزدی و امثال ایشان این قاعده را در بعضی از مسائل جاری نکردند و حکم آن مسائل را مربوط به این قاعده ندانستند.2 یکی دو مسئله بیان شد، چند مسئلۀ دیگر هم هست که بیان میشود و إنشاءاللَه بحث از این قاعده تمام میشود.
اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آلِ محمد
- الکافی، ج ٧، ص ٤١٤.
- العروة الوثقی (المحشّیٰ)، ج ١، ص ٣٩٩.
