عنوان بصری جلد 7

هم نوشت که بله، معاویه از اصحاب رسول خدا بود!

گفتم: بسیار خوب، حالا آیا معاویه بر فراز منبر علی علیه السّلام را لعن می‌کرد یا نمی‌کرد؟ پس من هم می‌خواهم از میان صحابه فقط به معاویه تأسّی کنم، زیرا پیغمبر فرمودند: به هر کدام از اینها تأسّی کنید نجات پیدا می‌کنید؛ پس همه را لعن می‌کنم: لعنت بر فلان و فلان و...!

یک‌دفعه آن شخص همین‌طور ماند که چه بگوید و چه جوابی بدهد و هیچ جوابی نداشت، چون نمی‌توانست بگوید: نه!

یعنی یا شما این روایت را کنار بگذارید و یا اینکه بگویید: معاویه از اصحاب پیغمبر نبود؛ وإلاّ اگر قضیّه بخواهد به این کیفیّت باشد اشکال پیدا می‌شود! من تا به‌حال یک‌هم‌چنین نکته‌ای به نظرم نرسیده بود، ولی دیدم این مرد عامی چقدر قشنگ [او را محکوم کرد]!

تلاش معاویه در محو کردن اسم امیرالمؤمنین و فضایل او از اذهان مردم‌

و این کاری که معاویه می‌کرد و این سبّ کردن روی حساب بود! اینکه اسم امیرالمؤمنین را برمی‌دارد روی حساب است که دیگر کسی علی نگوید، دیگر کسی آن عظمت را در نظر نیاورد، دیگر کسی آن شخصیّت را در نظر نیاورد! دستور می‌داد إعدام می‌کردند، خانه را خراب می‌کردند، اموالش را می‌گرفتند و مصادره می‌کردند! حتّی شبهۀ اینکه این شخص قبلاً اسمش علی بوده است کفایت می‌کرد برای اینکه این مسئله موجب تعرّض و موجب هتک مسائل اجتماعی و مسائل شخصی او باشد! این کار، کار معاویه بود که در مدّت سالیان سال همین‌طور ادامه پیدا کرد.¹

اهداف و دواعی نام‌گذاری‌ها در اجتماع

خب قضیّه کم‌کم چه می‌شود؟! وقتی یک مسئله و یک حقیقت در میان یک اجتماع مطرح نشود، انسان به‌واسطۀ مرور زمان فراموش می‌کند و آن واقعیّت کم‌کم فراموش می‌شود؛ زیرا الإنسانُ محلُّ النّسیان! مگر ما الآن همین کار را انجام نمی‌دهیم؟ مثلاً الآن اسم فلان خیابان را به اسم فلان شخص می‌گذارند که من‌باب‌مثال سی سال یا چهل سال پیش از دنیا رفته است؛ خب چرا؟ [چون] به‌دنبال این اسم اهدافی را پیگیری