Name: عنوان بصری جلد 7 - «و لا یدبر العبد لنفسه تدبیرا» «تدبیر در امور فردی و خانواده» - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری جلد 7

65

کند و هر موقعیّتی را دقیقاً ارزیابی کند تا اینکه بتواند آن رشد صحیح را انجام بدهد.
سفارش امیرالمؤمنین علیه السّلام به اغماض و بخشش در زندگی
نسبت به زن هم مسئله همین‌طور است: رعایت او و مسائلی که مربوط به او است [لازم است، شوهر] هر چیزی را نباید بگوید و هر مطلبی را نباید به رو بیاورد؛ به‌قول امیرالمؤمنین علیه السّلام که می‌فرمودند:
زندگی سه قسمت دارد که دو قسمتش بر اغماض است و یک قسمتش بر بخشش است که انسان ببخشد.¹
یعنی دو قسمت را اصلاً ندیده بگیرد و یک قسمت را هم که مجبور است گاهی تذکّر بدهد، فقط تذکّری بدهد و بعد هم ببخشد و خیلی روی مسئله پافشاری نکند.
البتّه در آن مواردی که احساس می‌شود ممکن است باز گذاشتن، مسئله را از دست انسان خارج کند و ارتباطات را از دست انسان بیرون بیاورد و افرادی که به صلاح
1. من لایحضره الفقیه، ج ٤، ص ٣٨٧:
  «[قالَ أمیرُالمُؤمنینَ علیه السّلام]: ”...أنّ رَأسَ العَقلِ بَعدَ الإیمانِ بِاللَهِ عَزّ و جَلّ مُداراةُ النّاسِ، و لا خَیرَ فیمَن لا یُعاشِرُ بِالمَعروفِ مَن لا بُدَّ مِن مُعاشَرَتِهِ حَتّی یَجعَلَ اللَهُ إلَی الخَلاصِ مِنهُ سَبیلًا فَإنّی وَجَدتُ جَمیعَ ما یَتَعایَشُ بِهِ النّاسُ و بِهِ یَتَعاشَرونَ مِل‌ءَ مِکیالٍ ثُلُثاهُ استِحسانٌ و ثُلُثُهُ تَغافُل...!“»
  ترجمه: «امیرالمؤمنین علیه السّلام فرمود: ”...به‌درستی‌که رأس عقل پس از ایمان به خداوند عزّوجلّ، مدارا با مردم است. و خیری نیست در آن کسی که به نیکی معاشرت ننماید با آنان که ناچار از هم‌نشینی و مصاحبت ایشان است ؛ [باید چنین کند] تا اینکه خداوند برای خلاص از آن راهی قرار دهد؛ که من تمام آنچه را مردم با آن زندگانی و هم‌زیستی و معاشرت می‌کنند در پیمانه‌ای یافتم که دو سوّم آن در نیکو دانستن کردار دیگران (و حمل بر صحّت نمودن آن) است و یک سوّم آن چشم‌پوشی (و نادیده انگاشتن) است...!“» (محقّق)
  تحف العقول، ص ٣٥٩:
  «و قالَ [جَعفرُ بنُ محمّدٍ الصّادقُ] علیه السّلام: ”صَلاحُ حالِ التّعایُشِ و التّعاشُرِ مِلءُ مِکیالٍ؛ ثُلُثاهُ فِطنَةٌ و ثُلُثُهُ تَغافُلٌ!“»
  ترجمه: «امام صادق علیه السّلام فرمود: ”صلاح امر هم‌زیستی و معاشرت با مردم به‌قدر یک پیمانه است که دو سوّم آن دقّت و هشیاری است و یک سوّم آن چشم‌پوشی (و نادیده انگاشتن) است!“» (محقّق)