عنوان بصری جلد 7

این می‌شود سانسور؛ آن‌هم سانسور در کلام چه کسی؟ در کلام امیرالمؤمنین! [می‌گویند]: «این حرف‌ها به امروز نمی‌خورد، جامعه امروز این حرف‌ها را بر نمی‌تابد، جامعه امروز این مطالب را نمی‌گیرد!» نمی‌گیرد که نگیرد، مگر شما قیّم جامعه هستید؟! شما در اینجا دارید کلام امیرالمؤمنین را حذف و سانسور می‌کنید؛ برای چه کسی؟ برای جامعه! آن علی دلش برای جامعه بیشتر می‌سوزد یا تو؟! چرا نباید واقعیّت را گفت؟! چرا نباید حقیقت را گفت؟! باید حقیقت را درست فهمید و آنگاه گفت! بله، هر کسی نمی‌تواند بگوید، چون آشوب درست می‌کند و مطالب را خلاف بیان می‌کند.

تفسیر صحیح عبارت «نَواقصُ العُقول»

إن‌شاءاللَه به حول و قوّۀ الهی وقتی که ما این عبارت‌ها را برای مطالبی که مدّ نظر داریم بیان کردیم، خواهید فهمید که کلام امیرالمؤمنین یک کلام واقعی است و هیچ نه جای رنجش است، نه جای ملالی است و نه کسی بدش می‌آید؛ بلکه یک مسئلۀ واقعی و یک مسئلۀ درست است! یعنی نحوۀ بیان و نحوۀ تبیین و تفسیر یک واقعیّت اگر آن‌طوری‌که هست انجام بشود، کسی ناراحت نمی‌شود و نباید ناراحت بشود. ما همین‌طور یک «نَواقصُ العُقول» می‌گوییم و بعد می‌گوییم: «این خیلی حرف زشتی است! چطور ممکن است انسان به زن‌ها ”نَواقصُ العُقول“ بگوید؟!» امّا اگر مطلب با توجّه به قرائن و با توجّه به آن مسائلی که در حول و حوش قضیّه است روشن بشود، خود زن‌ها هم اعتراف می‌کنند که بله، مطلب همین‌طور است و اصلاً هیچ اشکالی هم وارد نمی‌شود تا اینکه کسی بخواهد ناراحت بشود. و این یکی از بدترین آفت‌هایی است که انسان انجام می‌دهد و متأسّفانه جامعۀ ما مبتلای به یک‌هم‌چنین آفتی است که آنچه را به مصالح می‌بیند ولو در هر ظرفیّتی که باشد، می‌خواهد همان را انجام بدهد و کاری به واقع ندارد که واقع چیست! ما هزار هم بیاییم کلام امیرالمؤمنین را عوض کنیم، آیا واقعیّت را هم می‌توانیم عوض کنیم یا نه؟!

چرا در اسلام طلاق به‌دست مردان است؟

خود بنده با همین چشم‌های خودم دیدم که مسئول دادگاه خانواده که بالأخره محلّ رفت و آمد است، داشت برای افراد بیان می‌کرد و می‌گفت:

هفتاد درصد تقاضاهایی که برای طلاق به دادگاه می‌آید از جانب خانم‌ها