عنوان بصری جلد 7

مردها می‌مانند و تفاوتی در اینجا ندارند، به‌خاطر اینکه خیلی با مسائل ارتباط ندارند!

آن‌وقت به آیه‌ای از قرآن استدلال می‌کنند و آن را قرینه می‌گیرند به قرینۀ باطل برای اینکه منظور از «عقل» در «النّساء...نَواقصُ العُقول»، قوّۀ حافظه و قوّۀ ذاکره است! در باب قضایا و در باب محاکمات آیه می‌فرماید:

﴿وَٱسۡتَشۡهِدُواْ شَهِيدَيۡنِ مِن رِّجَالِكُمۡ﴾؛ «برای مسائل باید دو شاهد از مردان بیاورید!»

﴿فَإِن لَّمۡ يَكُونَا رَجُلَيۡنِ فَرَجُلٞ وَٱمۡرَأَتَانِ مِمَّن تَرۡضَوۡنَ مِنَ ٱلشُّهَدَآءِ﴾؛ «اگر مرد نبود، یک مرد و دو زن! (یعنی دو زن معادل با یک مرد است؛ این که دیگر روایت نیست، طبق آیۀ قرآن است!)»

﴿أَن تَضِلَّ إِحۡدَىٰهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحۡدَىٰهُمَا ٱلۡأُخۡرَىٰ﴾؛¹ (حالا چرا ما می‌گوییم: دو زن با یک مرد؟) «برای اینکه اگر یک زن دچار گمراهی شد، آن دیگری او را به تذکّر بیاورد و او را متذکّر بشود و متوجّه کند! (بگوید: ”نه، اینجا این‌طوری بود! وقتی که ما داشتیم این قضیّه را می‌دیدیم، این حرف را او به دیگری زد!“ تا اینکه شهادت راست بدهد و اشتباه نکند.)»

آن‌وقت می‌گویند: «در اینجا ﴿أَن تَضِلَّ﴾ به معنای «نَسِیَ» است؛ یعنی اگر یک زن فراموش کرد، ﴿فَتُذَكِّرَ﴾!» خب مگر خدا لال بود که بگوید: «فَنَسِیَ»؟! بگوید: «إن تَنسیٰ إحداهما فتذکّر!» چرا گفته: ﴿أَن تَضِلَّ﴾؟! ما این‌همه آیات در قرآن داریم، در کدام آیه «ضلالت» به معنای «نسیان» است؟! آیا ﴿يَشۡتَرُونَ ٱلضَّلٰلَةَ﴾² یعنی یَشتَرون النّسیانَ؟! یعنی فراموشی؟! این‌قدر آدم باید از خدا بی‌خبر باشد؟!

علاوه بر این، در یک آیه خود ضلالت را در مقابل نسیان قرار داده است:

﴿قَالَ فَمَا بَالُ ٱلۡقُرُونِ ٱلۡأُولَىٰ﴾؛ «فرعون به حضرت موسی می‌گوید: تکلیف آن افرادی که در قرون اولیٰ بودند راجع به هدایت چیست؟»