عنوان بصری جلد 7

کنم؟ او حسابش با خدا است، زن رسول خدا است و احترامش محفوظ است! خدا می‌داند؛ هر کسی را که بخواهد می‌بخشد، و هر کسی را [که بخواهد عذاب می‌نماید]!»

معجزۀ امیرالمؤمنین در نحوۀ برخورد با عایشه

این کلام امیرالمؤمنین واقعاً معجزه است؛ یعنی اگر یک آدم بی‌دین ولی با انصاف که دین نداشته باشد ولی انصاف داشته باشد [آن را بشنود]، می‌گوید: این کلام، کلام امیرالمؤمنین است! (این مسئله‌ای که می‌خواهم عرض کنم به‌خاطر یک مطالبی است که بعداً می‌خواهم بگویم.) یعنی نگاه کنید: این چه مردی است و این چه شخصیّتی است و این چه نفسی است که [با اینکه عایشه] این بلا را به سر افراد آورده، آنها را در مقابل امیرالمؤمنین تحریک کرده و عدّۀ زیادی از طرفین از مسلمین ـ هم از آن‌طرف و هم از این‌طرف ـ کشته شده‌اند، [ولی در موردش این‌طور صحبت می‌کند]! بالأخره آن افرادی هم که گول او را خوردند کافر که نبودند، مسلمان بودند ولی گول خوردند. مگر الآن این‌طور نیست؟! همیشه همین‌طور بوده و در تمام وقایع و اختلافاتی که ما می‌بینیم این خطوط را مشاهده می‌کنیم که عدّه‌ای به‌دنبال دیگری به جان هم افتاده‌اند.

در جریان مشروطه چه بود؟ یک عدّه به‌دنبال این آقا و یک عدّه هم به‌دنبال آن آقا به تیپِ هم می‌زدند و تیر و توپ و قتل و کشتار؛ این شد جریان مشروطه! از اوّل و در همۀ جریان‌ها مسئله همین‌طور بوده است؛ چون بالأخره چهره‌های شاخصی که موجب جلب افراد بودند در دو طرفین مسئله وجود داشته‌اند، وإلاّ افراد به این‌طرف و آن‌طرف نمی‌رفتند.

بعد از همۀ این مطالب و برای آن جهتِ احترام، امیرالمؤمنین می‌فرماید:

و الحِسابُ علَی اللَه...؛ «ما کاری به عایشه نداریم، احترام رسول خدا اقتضا می‌کند که ما دست به ایشان نزنیم، خدا خودش می‌داند با ایشان چه معامله‌ای بکند!»