Name: عنوان بصری جلد 7 - «و لا یدبر العبد لنفسه تدبیرا» «تدبیر در امور فردی و خانواده» - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری جلد 7

101

توجّه اولیای الهی به مسئلۀ اسم‌گذاری
¹
یکی از مسائلی که ما از مرحوم آقا به‌یاد داریم این است که ایشان وقتی که می‌رفتند یک جا خطبۀ عقد بخوانند، اگر اسم آن دختر اسم مناسبی نبود عقد نمی‌خواندند و می‌گفتند: «یا باید این اسم عوض بشود و یا اینکه من عقد نمی‌خوانم، کسی دیگر بخواند!»
حالا این را هم برای تفنّن عرض می‌کنم: اتّفاقاً ما در همان‌جایی که بودیم، ایشان به یک مجلس عقد رفته بودند تا خطبه بخوانند. خب طبعاً سؤال می‌کنند که دختر اسمش چیست؟ پسر اسمش چیست؟ و باید خصوصیّات و شرایط را برای آن
1. ← دارٌ فیها إسمُ محمّدٍ إلّا و هیَ تُقَدَّسُ کلَّ یومٍ!“ ثُمّ قالَ لی: ”عَقَقتَ عَنهُ؟“ قالَ: فأمسَکتُ و قَد رانی حَیثُ أمسَکتُ ظَنَّ أنّی لَم أفعَل! فَقالَ: ”یا مُصادِفُ، اُدنُ مِنّی!“ فَوَ اللَهِ ما عَلِمتُ ما قالَ لَهُ إلّا أنّی ظَنَنتُ أنّهُ قد أمَرَ لی بِشَی‌ءٍ فَذَهَبتُ لِأقومَ فَقالَ لی: ”کما أنتَ یا أباهارونَ!“ فَجاءَنی مُصادِفٌ بِثَلاثَةِ دَنانیرَ فَوَضَعَها فی یدی فَقالَ: ”یا أباهارونَ، إذهَب فاشتَرِ کبشَینِ و استَسمِنهُما و اذبَحهُما و کُل و أطعِم!“»
  ترجمه: «ابوهارون که هم‌پیمان آل‌جَعده بود گوید: من مدّتی در مدینه هم‌نشین امام صادق علیه السّلام بودم. چند روزی نتوانستم به حضورش شرفیاب شوم، سپس به خدمتش رفتم. به من فرمود: ”ای اباهارون، چند روزی است که تو را نمی‌بینم!“ عرض کردم: برای من پسری به دنیا آمده است. حضرت فرمود: ”خداوند او را مبارک گرداند، او را چه نام نهادی؟“ گفتم: او را محمّد نامیدم. در این هنگام حضرت سرش را پایین آورد و با خود مدام می‌گفت: ”محمّد، محمّد، محمّد!“ تا اینکه نزدیک بود گونه‌اش به زمین بچسبد! سپس فرمود: ”جانم و فرزندانم و خانواده و پدر و مادرم و همۀ اهل زمین فدای رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم باد. زنهار که او را دشنام مده و کتک مزن و با او بد اخلاقی مکن؛ و بدان که هیچ خانه‌ای بر روی زمین نیست که در آن خانه نام محمّد باشد مگر آنکه آن خانه هر روز مقدّس و منزّه و پاک می‌گردد!“ سپس به من فرمود: ”آیا برایش عقیقه داده‌ای؟“ ابوهارون گوید: من جوابی ندادم. پس آن بزرگوار چون سکوت مرا دید چنین پنداشت که من عقیقه نداده‌ام، پس فرمود: ”ای مصادف، نزد من بیا!“ و به خدا نفهمیدم که حضرت به او چه فرمود جز اینکه گمان کردم چیزی در خصوص من به او گفت، چون خواستم برخیزم حضرت فرمود: ”ای اباهارون، بنشین!“ پس مصادف سه دینار آورد و در دست من قرار داد؛ حضرت به من فرمود: ”ای اباهارون، دو گوسفند نر بگیر و خوب غذا بده و فربه کن، سپس آنها را ذبح نما و از آن بخور و دیگران را اطعام نما!“» (محقّق)