عنوان بصری جلد 7

و واقعاً این یک مسئلۀ عجیبی است و خود ما هم این مطلب را می‌فهمیم که اگر در یک منزلی اسامی افراد آن منزل من‌باب‌مثال کوروش و داریوش و اهورا مزدا و سهراب و اسفندیار و رستم و زال و... باشد، اگر شما جوّ حاکم بر آن منزل را ملاحظه کنید می‌بینید که یک جوّ تاریک است، فضای منزل نور ندارد، فضای منزل روشنی ندارد؛ امّا اگر اسم آنها امثال عبداللَه باشد، محمّد باشد، علی باشد، حسن باشد، رضا باشد، وقتی که این اسامی ائمّه در منزل می‌آید دائماً آن برکات و روح را هم از نفس آن ائمّه با خودش در این منزل می‌آورد. و این یک مسئلۀ واضحی است؛ یعنی مسئله‌ای است که خود انسان و افراد عادی هم به کم‌ترین تأمّل متوجّه می‌شوند و نیازی به چیزهای دیگر هم ندارد.

سفارشات اهل بیت برای نام گذاری فرزندان

یکی از اصحاب امام صادق علیه السّلام به خدمت آن حضرت آمده بود. روایت خیلی مفصّل است، مجملش این است که گفت: «خداوند به من فرزندی داده است!» حضرت فرمودند: «اسمش را چه گذاشتید؟» عرض کرد: «یا ابن رسول‌اللَه، اسمش را محمّد گذاشته‌ام!» امام صادق علیه السّلام وقتی که این اسم را شنیدند، آن‌چنان متغیّر شدند و صورت آن حضرت برافروخته شد و برای عظمت این اسم بی‌اختیار بلند شدند و نشستند و دستوراتی به او دادند که خلاصه نسبت به این فرزند باید این کار را انجام بدهی، در تربیت او باید این کار را انجام بدهی، این اسم یک‌هم‌چنین خصوصیّتی دارد!¹ ولی ما اصلاً نسبت به اینها توجّهی نداریم.