عنوان بصری جلد 7

نه مثل افراد دیگر که دستشان از همۀ معارف خالی است، باید ذکر ما را در میان خودتان زنده نگه دارید، وإلاّ اگر زنده نگه ندارید ما کم‌کم از میان شما بیرون می‌رویم، آن‌وقت سر و کارتان به افرادی می‌افتد که می‌گویند: «ما احتیاجی به مکتب اهل‌بیت نداریم!» این چیست؟ این نهایت بلاهت و نهایت جهالت است! پس قوام شیعه به اهل‌بیت است!

برای إحیاء این مسئله است که ما هر سالگردی را چه از نقطه‌نظر تولّد و عید و چه از نقطه‌نظر ارتحال و شهادت برای ائمّه و معصومین علیهم السّلام تجدید می‌کنیم. سالگرد شهادت امام باقر را تجدید می‌کنیم، تولّد امام باقر علیه السّلام را تجدید می‌کنیم، تولّد امام رضا را تجدید می‌کنیم، شهادتش را تجدید می‌کنیم، تولّد رسول خدا و سایر ائمّه تا امام زمان علیه السّلام را [تجدید می‌کنیم]! قوام ما، حیات ما، روح ما، انبساط ما و نشاط مکتب تشیّع به إحیاء این سالگردها و به إحیاء مکتب اهل‌بیت و ذکر اهل‌بیت است. خب طبعاً کسی که من‌باب‌مثال در روز شهادت حضرت زهرا سلام اللَه علیها مجلس می‌گیرد راجع به پنیر و سیب زمینی که نمی‌آید حرف بزند، بلکه راجع به حضرت زهرا و مسائل و مصائب و مظلومیّت و راه آن حضرت و اینکه چرا کار به اینجا رسید و چه اتّفاقی افتاد، [حرف می‌زند]. در این مجالس تطبیق بین موقعیّت خودمان و موقعیّت آنها، ورود در حیطه و طریق حضرت زهرا سلام اللَه علیها، اسوه قرار دادن او، دوری و تبرّی کردن از دشمنان او و احتراز از آنچه که آنها را به آنجا رسانید بیان می‌شود. خب انسان در این مجالس می‌آید و ذکر اینها را می‌شنود و این موجب إحیاء قلب و إحیاء دین است.

اختصاص مجالس سالگرد به امام علیه السّلام

حالا اگر ما برای فلان مرجع تقلید که سی سال پیش [از دنیا رفته است، مجلس بگیریم، چه جهتی دارد]؟ من چندی پیش در همین قم دیدم برای مرحوم آقای حکیم ـ أعلی اللَه مقامه ـ مجلس سالگرد گرفته بودند. خب آقای حکیم مرجع تقلید بود، مرد بزرگی بود، مرجع بزرگواری بود، اهل تقوا بود، اهل زهد بود و من‌حیث‌المجموع مرجع خوبی بود، ولی دیگر ایشان از دنیا رفته و الآن باید در آنجا نسبت به آنچه انجام داده و نتایج کارها و آن اعمال حسنه ـ که عبارت است از مکان خُلد و جنّات و نعیم و