Name: عنوان بصری جلد 7 - «و لا یدبر العبد لنفسه تدبیرا» «تدبیر در امور فردی و خانواده» - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری جلد 7

84

گذاشتند] که به نظر من سه تا می‌رسد؛ یعنی غیر از آن محسنِ سِقْط که در بین راه شام سقط شد و الآن در کنار حلب مزار دارد و در آنجا دفن است،¹ اسم حضرت علی‌اکبر را علی گذاشتند، اسم حضرت سجّاد علیه السّلام را علی گذاشتند و حتّی فرزند شیرخوار هم که به نام «عبداللَه رضیع» هست، به احتمال قوی همان علی‌اصغر است؛ گرچه در بعضی از تواریخ بین حضرت علی‌اصغر و عبداللَه رضیع که شش ماهه بود و در کربلا شهید شد، اختلافی هست؛² ولی به ظنّ قوی اسم اصلی همان علی بوده است و عبداللَه لقبش بوده است، چون در آن موقع مرسوم بوده که لقب می‌گذاشتند و الآن هم مرسوم است که هم لقب می‌گذارند و هم اسم می‌گذارند.
چرا امام حسین علیه السّلام این کار را می‌کرد؟³ چون اوّلاً نسبت به پدرش
1. رجوع شود به معجم البلدان، ج ٢، ص ١٨٦ و ٢٨٤؛ مقتل الحسین علیه السّلام، مقرّم، ص ٣٦٥.
2. رجوع شود به الإرشاد، ج ٢، ص ١٣٥؛ الفتوح، ج ٥، ص ١١٥؛ مطالب السّؤول، ص ٢٥٧؛ مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ج ٤، ص ٧٧؛ کشف الغمّة، ج ٢، ص ٣٨.
3. الکافی، ج ٦، ص ١٩:
  «عَن عَبدِالرّحمَنِ بنِ محمّدٍ العَزرَمیِّ قالَ: استَعمَلَ مُعاویةُ مَروانَ بنَ الحَکَمِ عَلَی المَدینَةِ و أمَرَهُ أن یَفرِضَ لِشَبابِ قُرَیشٍ فَفَرَضَ لَهُم. فَقالَ عَلیُّ بنُ الحُسَینِ علیه السّلام: ”فَأتَیتُهُ فَقالَ: ما اسمُکَ؟ فَقُلتُ: عَلیُّ بنُ الحُسَینِ! فَقالَ: ما اسمُ أخیکَ؟ فَقُلتُ: عَلیٌّ! قالَ: عَلیٌّ و عَلیٌّ؟! ما یُریدُ أبوکَ أن یَدَعَ أحَدًا مِن وُلدِهِ إلّا سَمّاهُ عَلیًّا؟! ثُمّ فَرَضَ لی فَرَجَعتُ إلَی أبی فَأخبَرتُهُ فَقالَ: وَیلی عَلَی ابنِ الزَّرقاءِ دَبّاغَةِ الأدَمِ، لَو وُلِدَ لی مِائَةٌ لَأحبَبتُ أن لا أُسَمّیَ أحَدًا مِنهُم إلّا عَلیًّا!“»
  ترجمه: «عبدالرّحمن بن محمّد عَزرَمی گوید: معاویه، مروان بن حَکَم را استاندار مدینه کرد و به او فرمان داد که برای جوانان قریش سهمیه‌ای قرار دهد. امام سجّاد علیه السّلام فرمود: ”من نزد مروان رفتم. مروان گفت: نام تو چیست؟ گفتم: علیّ بن الحسین! گفت: نام برادرت چیست؟ گفتم: علی! مروان گفت: علی و علی؟! پدرت می‌خواهد تمام فرزندانش را علی بنامد؟! آنگاه سهمیۀ مرا پرداخت. من نزد پدر بازگشتم و ماجرا را برای آن حضرت بازگو کردم. پدرم فرمود: وای بر فرزند زن‌ِ کبود چشم، دبّاغِ پوست‌ها! اگر برای من صد فرزند هم متولّد شود، دوست دارم هیچ‌کدام را جز علی نامی نگذارم!“» (محقّق)
  مناقب آل أبی‌طالب علیهم السّلام، ج ٤، ص ١٧٣:
  «کتابِ النّسَبِ عَن یَحیَی بنِ الحَسنِ: قالَ یَزیدُ لِعَلیِّ بنِ الحُسَینِ علیه السّلام: ”وا عَجَبا لِأبیکَ، سَمَّی عَلیًّا و عَلیًّا؟!“ فَقالَ علیه السّلام: ”إنّ أبی أحَبَّ أباهُ فَسَمَّی بِاسمِهِ مِرارًا!“» نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ٧١، تعلیقه:
  «یحیی بن حسن روایت می‌کند که یزید به علیّ بن الحسین علیه السّلام گفت: ”ای شگفت از پدر تو! چگونه پسران خود را به نام علی مکرّراً نام نهاده است؟!“ حضرت فرمود: ”پدر من پدرش را دوست داشت، فلهذا مکرّراً نام وی را بر اولادش گذارد!“»