عنوان بصری جلد 7

بدهند که آقا بفرمایید و یا اینکه نفرمایید و یک وقت دیگر بیایید! این دیگر بسته به نظر صاحب‌خانه است که برای شما وقت قرار بدهد و بعد بروید.

اُویس قرنی نمونۀ عملی حرکت صحیح در راه خدا

راه خدا و حرکت به‌سوی خدا با دور زدن جور درنمی‌آید! راه، راهی است که رسول خدا گفته است. کدام راه؟ راهی که اُویس انتخاب کرد! همه قضیّه‌اش را می‌دانیم که در تمام مدّت عمرش پیغمبر را ندید و از شدّت علاقه و عطش زیارت رسول خدا دیگر روی زمین بند نمی‌شد و صبرش به انتها رسیده بود! وقتی صبرش به انتها رسید مادرش اجازه داد، آن‌هم برای نصف روز! ببینید مسائل چقدر دقیق است و چطور برنامه‌ریزی شده است! برای نصف روز اجازه می‌دهد، او هم بلند می‌شود و به مدینه می‌آید، امّا وقتی که به آنجا می‌رسد می‌بیند که ای دادِ بیداد، پیغمبر نیست!¹ برنامه چیست؟ برنامه این است که پیغمبر در مدینه نباشد، چون اگر رسول خدا در مدینه بود چیزی گیر اُویس نمی‌آمد! پیغمبر نباید در مدینه باشد، مادرش هم که بیشتر از نصف روز اجازه نداده، لذا در اینجا همان رسول خدا به او می‌گوید: «نصف روز اجازه گرفته‌ای و طبق تعهّد خودت باید برگردی!» این را می‌گویند: راه خدا! بعد این شخص می‌شود اُویس!²

بیخود که پیغمبر نفرمودند: «اُویس در روز قیامت به‌اندازۀ گوسفندان تمام جزیرةالعرب می‌تواند شفاعت کند!»³ یعنی او می‌تواند به تعداد تمام احشامی که در یمن و... وجود دارد شفاعت کند. چه استعداد و چه تحمّلی در او به‌وجود آمده که می‌تواند این‌همه را از عذاب نجات بدهد؟! برای چه؟! چون راه رسول خدا را رفت!