عنوان بصری جلد 7

احکامی که خدای متعال این احکام را براساس تکوین و براساس این شالوده و برای تکامل این شالوده، اعتبار و وضع کرده است. بله، ممکن بود اگر خداوند خلقی غیر از ما خلق می‌کرد احکام دیگری را هم برای آنها وضع می‌کرد؛ امّا این انسان با این استعدادات، با این خصوصیّات نفسانی، با این کیفیّت استقامت جسمی و خصوصیّات روحی، یک احکام خاصّ به خودش را دارد.

حکم الهی در نفی عبادت غیر خدا

﴿وَقَضَىٰ رَبُّكَ﴾ حکم الهی است و حکم از مرتبۀ اعتبار بالاتر است! حکم الهی این است که ﴿أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ﴾؛ یعنی بالا بروید، پایین بیایید فقط باید خدا را عبادت کنید! این عبادت عبارت است از حکم و قضاء الهی! ﴿إِنَّ ٱللَهَ لَا يَغۡفِرُ أَن يُشۡرَكَ بِهِۦ وَيَغۡفِرُ مَا دُونَ ذٰلِكَ﴾؛¹ «خداوند از شرک نمی‌گذرد، امّا غیر از شرک هرچه باشد می‌بخشد!»

مسئلۀ شرک مسئلۀ عجیبی است! البتّه درصورتی‌که مستضعف نباشد و از روی عناد شرک بورزد. مسئلۀ استضعاف و کوته فرهنگیِ دینی افراد، مسئلۀ دیگری دارد. اگر شخصی از روی عناد به خداوند شرک بورزد، خداوند از این مسئله نمی‌گذرد و غیر از این هرچه باشد می‌تواند آن توبه را قبول کند.

﴿وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ﴾؛ یعنی خداوند حکم کرده است بر اینکه غیر از او را عبادت نکنید! معنای عبادت هم که می‌دانید چیست؟ یعنی در همۀ مراتب و همۀ مراحل زندگی آنچه که مدّ نظر ما است باید «او» باشد و بعد ما بقیّۀ مسائل را بر طبق این فکر و بر طبق این نقطه تطبیق بدهیم و اساس حرکت و زندگانی در دنیا را براساس اتّجاه به این نقطه و به این هدف تنظیم کنیم، نه‌اینکه کارمان را انجام بدهیم و وقتی که به آخر رسیدیم فکر کنیم که چقدر در این قضیّه خدا بود! باید از اوّل که می‌خواهیم پا را از منزل بیرون بگذاریم با این نیّت بگذاریم که این پا الآن دارد برای خدا حرکت می‌کند.

اگر یک روز بیاییم و این کار را انجام بدهیم، آن‌وقت می‌بینیم که با روز دیگر