
عنوان بصری جلد 7
شرح و تفسیر فقرۀ «و لا یدبر العبد لنفسه تدبیرا» «تدبیر در امور فردی و خانواده»
این اثر شریف از سلسله مباحث حضرت آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی (ره) در شرح حدیث عنوان بصری است. ایشان در این مباحث ارزشمند به تبیین موضوع تدبیر در امور فردی و خانواده و شرح فقره و لایدبر العبد لنفسه تدبیرا می پردازد. مولف محترم در این کتاب با تاکید بر پیوستگی مسائل سلوکی با مسائل خانوداگی به مباحثی مانند حساسیت و ظرافت مسئله ارتباط زوجین، حقوق متقابل فرزندان و والدین، اهمیت مسئله اسم گذاری در اسلام و برنامه های تربیتی اسلام برای نهاد خانواده اشاره می کنند. بررسی حقیقت وجودی مرد و زن در نظام خلقت، توضیح و تبیین عقل نظری و عملی و تطبیق آن با شاکله وجودی زنان، تحلیل دقیق و صحیح کلام حضرت امیرالمومنین علیه السلام پیرامون نقصان عقل در زنها، اصول زندگی الهی و تاکید اسلام بر رشد روحی و تکامل مرد و زن از دیگر مباحث مهم و بدیع این کتاب است. در قسمتی از کتاب با اشاره به مسئله تدبیر و عبودیت در سیره اولیای الهی چنین آمده است: «در تمام احکام تشریعیِ ما این مسئلۀ هست که تدبیر و تنظیمِ در امور باید به نهایت درجۀ دقّت وجود داشته باشد؛ و به قول مرحوم والد ما (علامه طهرانی) و همینطور بقیّۀ عرفاء مثل مرحوم قاضی، بهترین فرد آن شخصی است که بتواند امور خود را بهتر تنظیم و از اوقات خود بهتر استفاده کند؛ این فرد، فرد موفّقی خواهد بود....»
عنوان بصری جلد 7
66نیستند در محیط منزل راه پیدا کنند، در آنجا باید استقامت به خرج داد! در آن مواردی که انسان میبیند آن جنبۀ تربیتی کمکم دارد بهواسطۀ نفوذ افراد از اختیار او بیرون میآید و دیگران دارند تأثیر منفی میگذارند، انسان در آن موارد باید بایستد، منتها ﴿بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ﴾؛1 یعنی بهنحو و به طریقی که طریق نیکوتر باشد! اینها مسائلی است در ارتباط با پدر و فرزند و تعهّدی است که خداوند بر عهدۀ مسئول خانواده گذاشته است.
تمام این مسائل و مطالبی که در این باب عرض شد ـ براساس مبنای ما در این قضیّه و در سایر مطالبی که مربوط به عائله عرض میشود ـ متّخَذ از متن روایات و از مبانی مرحوم آقا ـ رضوان اللَه علیه ـ و نصّ صحبتها و کلمات ایشان است، همانطوریکه وعده داده شد. و من حتّی الإمکان سعی میکنم که از خود مطلبی را نسبت به این مسائل اضافه نکنم، مگر در جایی که نیاز به توضیح یا نیاز به شرحی داشته باشد.
وظایف زن و فرزند نسبت به مرد
امّا وظایفی که پسر و دختر و یا زن نسبت به شوهر و پدر دارند: آیۀ شریفۀ قرآن نسبت به فرزند بسیار آیۀ عجیبی است و تعابیری که بزرگان در این باب آوردهاند، تعابیر حیرتانگیزی است! آیه میفرماید:
﴿وَقَضَىٰ رَبُّكَ أَلَّا تَعۡبُدُوٓاْ إِلَّآ إِيَّاهُ وَبِٱلۡوٰلِدَيۡنِ إِحۡسٰنًا إمَّا يَبۡلُغَنَّ عِندَكَ ٱلۡكِبَرَ أَحَدُهُمَآ أَوۡ كِلَاهُمَا فَلَا تَقُل لَّهُمَآ أُفّٖ وَلَا تَنۡهَرۡهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوۡلٗا كَرِيمٗا * وَٱخۡفِضۡ لَهُمَا جَنَاحَ ٱلذُّلِّ مِنَ ٱلرَّحۡمَةِ وَقُل رَّبِّ ٱرۡحَمۡهُمَا كَمَا رَبَّيَانِي صَغِيرٗا﴾.2
- سوره نحل (١٦) آیه ١٢٥:
﴿ٱدۡعُ إِلَىٰ سَبِيلِ رَبِّكَ بِٱلۡحِكۡمَةِ وَٱلۡمَوۡعِظَةِ ٱلۡحَسَنَةِ وَجٰدِلۡهُم بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعۡلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعۡلَمُ بِٱلۡمُهۡتَدِينَ﴾. اللَه شناسی، ج ٣، ص ٢٨٧:
«(ای پیغمبر)، بخوان بهسوی راه پروردگارت با حکمت و موعظۀ حسنه! و با آنان با طریقهای که از همۀ راهها و طریقهها نیکوتر است به مباحثه و مجادله در گفتار قیام کن! تحقیقاً پروردگار تو داناتر است به کسی که از طیّ سبیل او بر کنار شده و به گمراهی در افتاده است؛ و او داناتر است به راهیافتگان!» - سوره إسراء (١٧) آیه ٢٣ و ٢٤. نور ملکوت قرآن، ج ١، ص ١٥٣:
«و پروردگار تو حکم نموده است که هیچ موجودی را جز ذات أقدس او پرستش مکنید، و با پدر و مادر خود نیکی و احسان نمایید! اگر در نزد تو و در صورت حیات تو، هر آینه یکی از آن دو و یا هر دوی آنها به سنّ پیری و سالخوردگی رسیدند (و در نتیجه ضعیف و مریض شده و از کار افتادند و صبر و تحمّلشان کم شد و به تو سخن درشتی گفتند) تو سخنشان را رد مکن و اُفّ مگو و آنها را از خود مرنجان و دور مکن و با آنها با گفتار کریمانه و کلام محترمانه برخورد کن و معزّز و مکرّم بدار! * برای پدر و مادرت، بالهای ذلّت و خشوع خود را از روی رحمت بگستران و پایین بیاور و بگو: ”بار پروردگار من، بر آن دو رحمت بفرست؛ همچنانکه آن دو مرا در سنّ صِغر و دوران صباوت و کودکی پرورش دادند و به سرحدّ رشد و کمال رسانیدند!“»
- سوره نحل (١٦) آیه ١٢٥:
