عنوان بصری جلد 7

برای تکامل مرد پهن کرده است، او را هم بر سر این سفره دعوت کرده است و تصوّر نکند که این فقط اختصاص به مرد دارد و او از دایرۀ تربیت و تکامل خارج است!

لزوم جهت‌دادن اعمال مرد و زن براساس تکلیف الهی و ایمان به خدا

در قرآن آیۀ شریفه‌ای است که به این مسئله اشارۀ بیشتری دارد. می‌فرماید:

﴿وَمَن يَعۡمَلۡ مِنَ ٱلصَّـٰلِحٰتِ مِن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤۡمِنٞ فَأُوْلَـٰٓئِكَ يَدۡخُلُونَ ٱلۡجَنَّةَ وَلَا يُظۡلَمُونَ نَقِيرٗا﴾.¹

کسی که عمل صالح انجام بدهد، ﴿مِن ذَكَرٍ أَوۡ أُنثَىٰ﴾ چه مرد باشد یا زن باشد، ﴿وَهُوَ مُؤۡمِنٞ﴾ در حالی‌که این عمل را از روی ایمان انجام می‌دهد؛ ایمان به پروردگار دارد نه به‌خاطر خوشی دنیایش، ایمان به پروردگار دارد نه به‌خاطر اینکه به مطامع دنیا برسد! یعنی عملی را که مرد انجام می‌دهد و زن انجام می‌دهد، باید این عمل چهره داشته باشد، باید سمت و سو داشته باشد، باید جهت داشته باشد!

وقتی که زن در مقام اطاعت از شوهر است باید بداند که این اطاعت از شوهر به‌خاطر خدا است که دارد این موهبت و نعمت را نصیب او می‌کند، نه به‌خاطر اینکه اطاعت از شوهر می‌کند چون شوهرش را دوست دارد، پس اگر روزی او را دوست نداشت دیگر اطاعت خبری نیست که ظاهراً هم همین‌طور است! یا مرد که دارد برای عائلۀ خودش به زنش محبّت می‌کند، باید بداند که این محبّت براساس روابط و تکالیفی است که خدای متعال تنظیم کرده، نه براساس علاقه‌ای که به همدیگر دارند! بعداً خواهد آمد که علاقۀ این دو به همدیگر می‌تواند چه نقش اساسی در حرکت تکاملی و در سرعت یافتن سیر تکاملی هر دو ایفا کند، امّا نقش اوّل را ایمان تشکیل می‌دهد؛ یعنی وقتی که مرد به زن محبّت می‌کند، زن را تربیت می‌کند، وسائل آسایش و تربیت او را فراهم می‌کند، او را به خود وا نمی‌گذارد که با هر کسی ارتباط داشته