عنوان بصری جلد 7

نه‌اینکه آمدیم و به‌طور کلّی کنار گذاشتیم!

بعضی از شارحین نهج البلاغه گفته‌اند:

آنچه که بین مرد و زن اختلافی است آن عقل نظری است که مربوط به قضایا و روابط منطقی است که آن‌هم ارزشی ندارد، چه اینکه حالا قضیّه و آن واقعیّت درست باشد یا غلط باشد؛ و امّا در عقل عملی هر دو یکی هستند!¹

یعنی به‌عکس آنچه که ما گفتیم! پس این کلام امیرالمؤمنین چه شد؟! در آنچه که فایده ندارد هیچ؛ و در آنچه که فایده دارد هر دو مساوی‌اند؟! پس امیرالمؤمنین که گفت: «و أمّا عائِشَةُ فَقَد أدرَکَها ضَعفُ رَأی النّساء!» چه شد؟!

اینجا است که ما احساس می‌کنیم نسبت به امیرالمؤمنین علیه السّلام از خود ما و امثال ما جفا رسیده است، به خود امیرالمؤمنین از دست ما جفا رسیده است! مگر حضرت نمی‌توانست خودش بگوید؟!

یا آنهایی که می‌آیند و می‌خواهند نظام آفرینش و نظام تکوین را واژگونه جلوه بدهند، مسئولیّت بزرگ و گناه نابخشودنی متوجّه آنها خواهد شد! اگر شخصی می‌تواند راهی برود، چرا ما در بیان حقایق و مسائل کوتاهی کنیم؟!

اتّفاقاً اگر خداوند توفیق بدهد ما در مجالس آینده راجع به کمالاتی که زن‌ها پیدا می‌کنند و مراتب علمی‌ای که آنها طی کرده‌اند و عدم اختلاف آنها در عوالم بالاتر که در آنجا دیگر زن و مردی وجود ندارد، بحث را بالا خواهیم کشاند و متوجّه خواهید شد که تمام این مطالبی که گفته می‌شود مربوط به نظام عالم در همین عالم و مربوط به اینجا است، امّا از نقطه‌نظر مطالب [مربوط به عوالم بالا اختلافی نیست].

﴿إِنَّ ٱلۡمُسۡلِمِينَ وَٱلۡمُسۡلِمٰتِ وَٱلۡمُؤۡمِنِينَ وَٱلۡمُؤۡمِنٰتِ وَٱلۡقٰنِتِينَ وَٱلۡقٰنِتٰتِ وَٱلصَّـٰدِقِينَ وَٱلصَّـٰدِقٰتِ وَٱلصَّـٰبِرِينَ وَٱلصَّـٰبِرٰتِ وَٱلۡخٰشِعِينَ وَٱلۡخٰشِعٰتِ وَٱلۡمُتَصَدِّقِينَ وَٱلۡمُتَصَدِّقٰتِ وَٱلصَّـٰٓئِمِينَ وَٱلصَّـٰٓئِمٰتِ وَٱلۡحٰفِظِينَ فُرُوجَهُمۡ وَٱلۡحٰفِظٰتِ وَٱلذَّ ٰكِرِينَ ٱللَهَ