عنوان بصری جلد 7

می‌خواهند یک عملی بکنند یا می‌خواهند یک آمپول بزنند؛ یعنی این‌قدر حالت رأفت و عطوفت و مِهر نسبت به فرزند دارد که حتّی این آمپولی که باید بزنند و باید این بچّه خوب شود چون مرض دارد، این را نمی‌تواند ببیند و در یک اطاق دیگر می‌رود. این برای چیست؟ می‌فهمد این درست است و باید زد، ولی می‌گوید: «من نمی‌خواهم ببینم!» این به‌خاطر غلبۀ همین احساس است که خداوند در وجود او قرار داده و باید هم قرار بدهد، چون کمال او به همین است.

ظهور و بروز نقصان عقل عملی زنان در مسائل احساسی

حالا ممکن است مردی هم پیدا شود که احساسی باشد. بنده خودم دیده‌ام که بعضی از مردها از این نقطه‌نظر واقعاً یا مثل زن می‌مانند و یا حتّی شدیدتر هستند؛ یعنی آن‌چنان در مسائل احساسی قوی هستند که هیچ نمی‌توانند تحمّل کنند! حالا آنچه که الآن می‌تواند این مطلب را جا بیندازد همین نکته است که این کلام امیرالمؤمنین در قبال مسائلی است که جنبۀ احساسات در آن مسائل نقش اساسی دارد، نه در هر جا! یعنی آن غلبۀ احساساتی که خداوند آن را در زن قرار داده، در بسیاری از مواقع می‌آید و دست و پای عقل عملی را برای رسیدن به آن نقطۀ مطلوب می‌بندد؛ مثلاً مسائلی که مربوط به جنگ است، مسائلی که مربوط به قضاوت است. چرا ما در اسلام داریم که زن نمی‌تواند قضاوت کند؟¹ به‌خاطر همین مسئله است: کیفیّت وارد شدن در صورت مسئله و برخورد با جریانات مختلف در مسئله و سالم بیرون آمدن از این مسئله در اغلب موارد، جایی است که زن نسبت به آن دارای نقاط ضعفی است و مرد به‌واسطۀ آن إشرافی که بر خصوصیّات دارد می‌تواند.

لذا شما می‌بینید که برای زنان خیلی زود حالت رقّت پیدا می‌شود. تا بفهمند که کسی فوت کرده، فوراً گریه می‌کنند؛ حالا هیچ ارتباطی هم ندارد! در مسائل، حالت رقّت و عطوفت و احساسات آنها خیلی بیشتر است. البتّه در خیلی از موارد خوب است، نه‌اینکه این بد است؛ ولی هر چیزی یک جایگاه خاصّ به خودش را