عنوان بصری جلد 7

می‌بخشد. کسی که دارای غریزۀ انفاق است، کسی که دارای غریزۀ نوع دوستی است وقتی که به شخصی می‌رسد و می‌بیند که او نسبت به این مسئله محتاج است، او هم خود را شریک و سهیم در این مطلب می‌بیند، امّا فردی که این‌طور نیست از کنار مطلب و قضیّه رد می‌شود! پس بر حسَب اختلاف مراتب شدّت و ضعفی که در این غرائز و در این ملکات وجود دارد، افعال انسان هم تغییر پیدا می‌کند؛ یعنی افعال ما زاییده و متولّد همین غرائزی است که در وجود ما است. اینجا است که ما باید برای تصحیح غرائز خود و تصحیح افکار و نیّات خود پیگیر باشیم.

خدای متعال در قرآن کریم هم نسبت به این قضیّه اشاره و یا تصریحاتی دارد. در آنجایی که مسئله مربوط به إغواء شیطان و انحراف بنی‌آدم است، از قول شیطان می‌فرماید: ﴿فَبِعِزَّتِكَ لَأُغۡوِيَنَّهُمۡ أَجۡمَعِينَ﴾.¹ شیطان می‌گوید: «من با همۀ افراد قرین و مصاحب خواهم شد، با همۀ افراد نشست و برخاست می‌کنم!» و در این شکّی نیست و ما واقعاً این مطلب را در طول حیات و زندگی خود با چشم داریم می‌بینیم و با وجود خود احساس می‌کنیم که شیطان از ما دست برنمی‌دارد! هیچ‌کس نمی‌تواند بگوید که من از این مرحله گذشته‌ام و دیگر دغدغۀ این نوع مسئله در من وجود ندارد؛ [اگر بگوید] خودش را گول زده است!

عقیدۀ خلاف عدّه‌ای نسبت به مقام پیامبر و ائمّه علیهم السّلام

یکی از افراد بود که در طهران مجلسی داشت از همین مجالس به‌اصطلاح ولایتی، و شب‌های جمعه هم دعای کمیل و روضه و روزهای عید هم مجلس داشت و افراد می‌آمدند. من هم از او نسبت به مسائل و نسبت به عقائد و اعتقادات، مطالب خلافی شنیده بودم. از جمله مطالبی که از او شنیده بودم این بود که مثلاً گفته بود: «ائمّه دچار حدث نمی‌شوند و احتیاج به وضو ندارند!» این مسئله، یک مسئلۀ خلاف است! یا اینکه می‌گفت: