عنوان بصری جلد 7

این کیفیّت مطرح کنیم نشان می‌دهد که آن بینش واقعی و صحیح نسبت به عالم تکوین و عالم خلق و نظام عالم تشریع از دیدگاه یک شخص وجود ندارد. حالا فقط صِرف بیان این مطلب است، امّا اگر انسان اسم شخص را ببرد که حالا این چه شخصی بوده و که بوده طبعاً صحیح نیست. یا انسان حدس می‌زند و یا حدس نمی‌زند، علیٰ‌کلّ‌حال داعی ندارد که انسان به‌دنبال شخص بگردد؛ اگر مقصود رسیدن به مطلب و دریافت مطلب است، به این کیفیّت هم مطلب دریافت می‌شود.

متأسّفانه در بسیاری از افراد حتّی علماء ما این مطلب و قضیّه موجود بود که دیدگاه آنها نسبت به شخصیّت زن با دیدگاه اسلام و نگرش عارفانه که عبارت است از همان نگرش واقع‌بینانه به نظام عالم تکوین و به تبع آن به نظام عالم تشریع، نمی‌توانست دیدگاه صحیحی باشد.

برداشت نادرست برخی افراد از مسئلۀ بلوغ دختران

در مقابل، افرادی جنبۀ افراط را نسبت به این مسئله پیموده‌اند و مطلب را تا آنجا برده‌اند که حتّی از نقطه‌نظر خصوصیّات عالم تکوین قائل به رجحان و افضلیّت نظام خَلقی زن نسبت به مرد شده‌اند! من در بعضی از نوشته‌ها می‌خواندم که ایشان یکی از ادلّۀ متقنِ رجحان‌ِ عقلِ زن بر عقل مرد را بلوغ زن در نه سالگی قرار داده بود که چون دختر در نه سالگی بالغ می‌شود و دین و تکلیف طبعاً به بلوغ عقلی تعلّق می‌گیرد، بنابراین باید عقل دختر در نه سالگی کامل‌تر از عقل پسر باشد!

اوّلاً در خود بلوغ محلّ حرف است که بلوغ در نه سالگی نیست، بلکه بلوغ دختران در بین سیزده و چهارده سالگی است و این بلوغی که در اینجا است، آن حالت الزام والدین را نسبت به انجام تکالیف به بچّه دارد؛ یعنی در واقع بلوغ برای دختر نیست، بلکه این سن و رسیدن به این مرتبه الزام می‌کند که والدین نسبت به انجام تکالیف یک قدری رعایت بیشتری را بکنند. صرف نظر از اینکه این مسئله مربوط به این است، آنچه که مورد مُشاهَد ما است این است که بین دختر نه ساله و پسر نه ساله فرقی نمی‌کند و هر دوی اینها باید بروند به همین مسائل بچّگانه بپردازند، حالا یکی توپ بازی می‌کند و یکی باید برود عروسک بازی کند!