عنوان بصری جلد 7

شکر خدایی را که ما را این‌گونه آفرید، شکر خدایی را که ما را در امّت پیغمبر آفرید، شکر خدایی را که این مواهب خودش را به ما داد!

و امثال‌ذلک. یک مرتبه در بین صحبت‌هایش گفت: «شکر خدایی را که ما را مرد آفرید!» مرحوم آقا فرمودند:

نه آقا، صبر کنید! این چه عبارتی است؟ «شکر خدایی را که ما را مرد آفرید» یعنی خوب شد که زن نیافرید! مگر زن چه اشکالی دارد؟! زن یکی از دو قوام عالم خلق است و اگر زن نباشد خلقتی وجود ندارد و از نقطه‌نظر تأثیرات و تأثّرات و فعل و انفعال و جنبه‌های مثبت و منفی اخلاقی و خَلقی، زن نقش مهمّی در ساختار تشکیل یک انسان دارد و کار خداوند که عبث نیست!

«شکر خدایی را که ما را زن نیافرید» مسئله‌ای نیست که از دیدگاه فردی که معتقد و عالم به مبانی اسلام است سر بزند! با اینکه آن شخص به جهتی از جهات، شخصِ بسیار موجّه و از علماء زهّاد و عبّاد معروف بود!

منظور و مقصود مؤلّف از طرح مطالب و نقل جریانات

یکی از مطالبی که حالا در این ضمن به نظر رسیده خدمت دوستان و رفقا عرض کنم این است که مقصود از بیان این مطالبی که در این جلسات گفته می‌شود طرح مبانی و معتقدات اصیل اسلامی از دیدگاه بزرگان اهل معرفت و اولیا و آن اشخاصی است که با چشم باز به حقایق و احکام دین نگاه می‌کنند، و از آنجایی که بالأخره دوستان کم و بیش با مرام و ممشای بزرگان از فقها و عرفا و دانشمندان دینی که در این زمینه مطالبی را مطرح کرده‌اند و بیاناتی داشته‌اند که هر کدام از آنها برای انسان راهگشا است [آشنایی دارند، نیاز به طرح همۀ آراء نیست].

تفاوت دیدگاه عارف کامل با دیدگاه اهل ظاهر

من همین دیشب رفته بودم سر یکی از گنجه‌ها و می‌خواستم یک چیزی را بردارم که اتّفاقاً چشمم به نواری افتاد که اصلاً به‌طور کلّی من از آن نوار غافل شده بودم که چنین چیزی وجود دارد و صحبت‌های مرحوم آقا در این نوار موجود است و تقریباً حدود بیست دقیقه هم بیشتر نبود. صحبت‌های متفرّقه بود و در ضمن هم بیست دقیقه‌ای صحبت بود که ظاهراً مشخّص شد مربوط به یکی از جلسات شب‌های