
عنوان بصری جلد 7
شرح و تفسیر فقرۀ «و لا یدبر العبد لنفسه تدبیرا» «تدبیر در امور فردی و خانواده»
این اثر شریف از سلسله مباحث حضرت آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی (ره) در شرح حدیث عنوان بصری است. ایشان در این مباحث ارزشمند به تبیین موضوع تدبیر در امور فردی و خانواده و شرح فقره و لایدبر العبد لنفسه تدبیرا می پردازد. مولف محترم در این کتاب با تاکید بر پیوستگی مسائل سلوکی با مسائل خانوداگی به مباحثی مانند حساسیت و ظرافت مسئله ارتباط زوجین، حقوق متقابل فرزندان و والدین، اهمیت مسئله اسم گذاری در اسلام و برنامه های تربیتی اسلام برای نهاد خانواده اشاره می کنند. بررسی حقیقت وجودی مرد و زن در نظام خلقت، توضیح و تبیین عقل نظری و عملی و تطبیق آن با شاکله وجودی زنان، تحلیل دقیق و صحیح کلام حضرت امیرالمومنین علیه السلام پیرامون نقصان عقل در زنها، اصول زندگی الهی و تاکید اسلام بر رشد روحی و تکامل مرد و زن از دیگر مباحث مهم و بدیع این کتاب است. در قسمتی از کتاب با اشاره به مسئله تدبیر و عبودیت در سیره اولیای الهی چنین آمده است: «در تمام احکام تشریعیِ ما این مسئلۀ هست که تدبیر و تنظیمِ در امور باید به نهایت درجۀ دقّت وجود داشته باشد؛ و به قول مرحوم والد ما (علامه طهرانی) و همینطور بقیّۀ عرفاء مثل مرحوم قاضی، بهترین فرد آن شخصی است که بتواند امور خود را بهتر تنظیم و از اوقات خود بهتر استفاده کند؛ این فرد، فرد موفّقی خواهد بود....»
عنوان بصری جلد 7
202ارجاع ندادم!
و شرح حال مرحوم آقا سیّد عبدالهادی شیرازی را خیلی برای ما بیان میکردند؛1 از تقوایشان، از زهدشان، از معنویّتشان و از حالاتشان! در بین أقران خودش بسیار فرد ممتازی بود و یا کمنظیر بود.2 دو نفر از منتسبین نزدیکِ نزدیک به ایشان که خود آنها
- رسالۀ اجتهاد و تقلید، ص ٣٤:
«مرحوم والد ـ رضوان اللَه علیه ـ میفرمودند:
”یکی از اعاظم و فقهای معروف نجف که چندی مرجعیّت عامّه را نیز حائز گشته بود، مرحوم آیةاللَه سیّد عبدالهادی شیرازی ـ أعلیٰ اللَه مقامه ـ بود که دارای مراتبی از تهذیب و حالات معنوی و درجات روحانی و مکاشفات برزخی بوده، بهطوریکه در بسیاری از شبها بهواسطۀ غلبۀ واردات ملکوتیّه و بارقههای الهی تا صبح قدرت بر خوابیدن و استراحت از او سلب میشد و همچنان درحال جذبههای ربّانی شب را به صبح میرسانید.“» - مطلع انوار، ج ٣، ص ٤١٢، تعلیقۀ ١:
«مرحوم والد ـ رضوان اللَه علیه ـ دربارۀ مرحوم آیةاللَه آقا سیّد عبدالهادی شیرازی فرمودند:
”ایشان مرد بسیار وارستهای بود و به مسائل روحی و معنوی توجّه خاصّی داشت و از اهل دنیا بیزار بود و برخی از اوقات خود را صرف مطالعۀ کتب اهل عرفان و اشعار اهل معرفت و حالات اولیای خدا مینمود و عملش خالصًا لوَجه اللَه بود.
مرحوم آقا سیّد عبدالهادی شیرازی میفرمود: من هر زمان که قبل از خواب تفسیر سور حمد و بقرۀ مرحوم آقا شیخ محمّدرضا اصفهانی ـ رضوان اللَه علیه ـ را مطالعه میکنم، حالتی از جذبه و بیخودی به من دست میدهد که تا صبح قادر بر خوابیدن نمیباشم و همینطور بیدار و مبهوت شب را به صبح میآورم.“
- رسالۀ اجتهاد و تقلید، ص ٣٤:
