عنوان بصری جلد 7

تصوّر نکنید اینها فکرشان عوض شده است. آن کسی که می‌آید و سر امام حسین را جدا می‌کند و به قتل می‌رساند، می‌داند دارد چه‌کار می‌کند؛ اگر نداند که با این دیوار فرق نمی‌کند! می‌داند دارد یک مسلمان را می‌کُشد و می‌داند یزید شراب‌خوار است، یزید میمون‌باز است، یزید سگ‌باز است! همۀ اینها را می‌داند، در عین‌حال می‌آید سر امام حسین را هم می‌بُرد، در عین‌حال می‌آید زن و بچّۀ امام حسین را هم برمی‌دارد و به اسارت می‌برد، نه‌اینکه نداند! چه مرزی بین این دو دریافت است که او را به اینجا می‌کشاند؟! [خوب است] بیاییم روی این مسئله فکر کنیم تا اگر خدا قسمت کرد در جلسۀ آینده راجع به [آن صحبت کنیم.] چه مطلبی می‌تواند در فاصلۀ بین این دو نقطه انجام بشود که نگذارد آن عقل عملی بیاید و براساس عقل نظری و آن دریافت‌های کلّی مطالب خودش را پیگیری کند؟! این نقطۀ مرموز و این نقطۀ مبهم کجا است؟! به‌دنبال آن برویم و آن را اصلاح کنیم تا بتوانیم به آن عقل عملی برسیم.

عقیدۀ راسخ و استقامت در نفس لازمۀ حاکم اسلامی

لذا مطلب در این زمینه خیلی زیاد است. اینکه می‌گویند: «یک ولیّ فقیه و حاکم اسلامی باید استوار باشد، باید محکم باشد، افراد نتوانند در او تأثیر کنند و اثر بگذارند که امروز یک حرف بزند و فردا با دو تا ملاقات از حرفش برگردد، افراد نتوانند دور او را بگیرند و مطلب او را و فکر او را و مغز او را به‌سمت دیگری بکشانند و باید رسوخ در فکر و عقیده و استقامت در نفس داشته باشد»، به‌خاطر همین عقل عملی است! دو نفر می‌آیند دور انسان را می‌گیرند، دو تا به‌به و چه‌چه می‌زنند، دو تا صلوات برای آدم می‌فرستند، دو تا بلند شو و برخاست برای آدم می‌کنند، آدم دیگر یادش می‌رود که کیست و کجا است و چیست! دو تا مطلب برای آدم نقل می‌کنند، دو تا مطلب حزن‌آور برای انسان می‌گویند و بعد از یک مدّت آدم شروع به گریه کردن می‌کند، در حالتی‌که اصل سناریو دروغ و رُمان است! این رُمان‌هایی که می‌نویسند چیست؟ اینها همه‌اش ساخته و پرداختۀ ذهن است؛ نویسنده قلم چیره دستی دارد، اوّل و آخر رمان را جوری ترتیب می‌دهد که وقتی من‌ِ خواننده می‌خوانم بی‌اختیار اشک از چشمانم می‌آید، در حالتی‌که اصلاً اصل ندارد!