عنوان بصری جلد 7

و پایش را در یک کفش کرده بود و به ما اعتراض می‌کرد. فرزند همین شخص داشت راه می‌رفت، شاخۀ درخت در چشمش رفت و قرنیه‌اش را از بین برد! خود این آقا گفت: «بیا پیوند قرنیه کن!» گفتم: چه شد؟ گفت: «این‌دفعه را بکن، دیگر نکن!»

چرا این‌دفعه را بکن، دیگر نکن؟! این شخص الآن در عقل عملی‌اش دارد لَنگ می‌زند، نه در عقل نظری! گیرم بر اینکه مطلب ایشان درست است، (حالا که باطل است، ولی به آن کاری نداریم) چرا این مطلب را نسبت به فرزند خود انجام نمی‌دهی؟! چون بالأخره از نقطه‌نظر فتوا و از نقطه‌نظر حکم به این مطلب رسیده است.

داریم به آن مطلبی که امیرالمؤمنین دنبالش هستند نزدیک می‌شویم، نمی‌دانم رفقا دارند احساس می‌کند که بحث دارد به چه سمتی می‌رود یا نه؟ شما که می‌آیی حکم می‌کنی و فتوا می‌دهی که پیوند قرنیه اشکال دارد، چرا نوبت بچّه‌ات که رسید گفتی: «نه، این‌دفعه را بکن و دیگر نکن»؟! خب فردا هم آن آقا می‌گوید: «این کار را بکن و دیگر نکن»، پس‌فردا هم دیگری می‌گوید، و دیگر تمام شد! هر روز یکی می‌گوید: «آنچه که به نفع من است انجام بده و آنچه که مربوط به دیگران است انجام نده!»

عمل برطبق حکم عقل عملی موجب اصلاح جامعه

پس آنچه که در نظام اجتماعی از این دو جنبۀ عقل نظری و عقل عملی برای اصلاح و برای نظام جامعه مفید است کدام است؟ عقل عملی است! این عقل عملی است که جامعه را خراب می‌کند یا جامعه را آباد می‌کند؛ این عقل عملی است که امنیّت را به جامعه می‌آورد و سلب امنیّت از جامعه می‌کند؛ این عقل عملی است که نظام را به‌هم می‌ریزد یا نظام را اصلاح می‌کند، وإلاّ مطالب کلّی را همه می‌دانند!

یکی از همین بیولوژیست‌ها آمده بود و راجع به مضرّات سیگار کتابی نوشته بود؛ من هم کتابش را دارم، کتاب بسیار قطوری است. اینکه سیگار چه می‌آورد، سرطان لثه می‌آورد، شُش‌ها را چه‌کار می‌کند، اعصاب را فلان می‌کند و مطالب بسیار زیاد دیگری! آن‌وقت خودش روزی چهار تا پاکت سیگار می‌کشد! به او می‌گویند: «چرا این‌طوری می‌کنی؟!» می‌گوید: «آقا، می‌خواهیم دو روز دنیا را یک طور بگذرانیم