عنوان بصری جلد 7

آیا پیغمبر زبان نداشت تا بگوید که دیه در آخرالزّمان مساوی می‌شود؟! آیا نمی‌توانست این حرف را بزند؟! بعد هم به سراغ مسائل دیگری می‌آییم: «بله، بالأخره دیۀ غیر مسلمان که باید یک دوازدهم دیۀ یک مسلمان باشد¹ هم با امروز نمی‌سازد و به اسلام اشکال می‌کنند، لذا می‌آییم دیۀ غیر مسلمان و مسیحی و نصرانی را هم مثل دیۀ مسلمان می‌کنیم!»² بسیار خوب، این یک شاخه‌اش را هم قطع می‌کنیم! دیگر چه ماند؟! در احکام مربوط به روابط خانوادگی هم می‌گوییم: «بله آقا، چه کسی گفته است؟ باید در زندگی اشتراک در عمل و اشتراک در مشورت باشد و هر دو باید مشورت کنند، هر دو باید بار زندگی را بردارند، هر دو باید زندگی را بگردانند، اطاعت زن از شوهر هم مربوط به دویست هزار سال پیش و زمان عصر حَجَر است و امروزه دیگر [فرق می‌کند]!» صد رحمت که نگفتند: مرد باید از زن اطاعت کند که حالا فردا نوبت آن هم می‌رسد! خیلی خوب، پس همۀ این احکام هم کنار می‌رود! بعد مسائل مربوط به اعتقادات و معارف را هم یکی‌یکی قطع می‌کنیم؛ آن‌وقت چه می‌ماند؟ می‌شود همان شیر بی‌یال و دُم و إشکُم که فقط یک هیکلی باقی می‌ماند با قوانین ساختگی و پرداختگی و من درآوردی و عروسک وار و بَزک کردۀ مغز خراب بنی‌آدم و بشر! این می‌شود اسلام!

در غرب این‌طور است و منافاتی هم ندارد؛ یک‌دفعه عدّه‌ای جمع می‌شوند و می‌روند در یک رستوران یا در یک سمینار یا هر جای دیگری که بهتر باشد و می‌گویند: «آقایان، ما می‌خواهیم یک دین وضع کنیم؛ نظر شما چیست؟» بعد نظرات را جمع‌آوری می‌کنند و فردا یک دین درمی‌آید و می‌گویند: «ما این هستیم! نه مسیحیّت، نه اسلام، نه بودا و نه یهودی؛ بلکه یک دین درست می‌کنیم!» بسیار خوب، اگر