عنوان بصری جلد 7

عامیانه سازگاری ندارد مدام قطع و قیچی کنیم و به هر جا که می‌رسیم از نادانی خود به نفع آنها از مبانی عقب‌نشینی کنیم، این یک مسئلۀ قابل پذیرش و قابل قبولی نخواهد بود!

چه اشکال دارد نسبت به بعضی از مسائل [جاهل باشیم]؟! مگر قرار بر این است که ما همۀ مطالب را بدانیم؟! مگر قرار بر این است که انسان به تمام رموز برسد؟! إن‌شاءاللَه در صحبت‌هایی که راجع به این زمینه خواهیم کرد، به‌طور کلّی مسئله را سوای دیدگاه شرعی مورد بحث قرار می‌دهیم؛ اصلاً کاری به شرع نداریم، کاری به دین نداریم، کاری به روایات و متونی که از ائمّه علیهم السّلام راجع به این مسئله آمده نداریم، بلکه مطلب را خارج از این محیط بحث می‌کنیم و بعد می‌بینیم آنها راجع به این قضیّه چه گفته‌اند. مسئله اصلاً مربوط به دین نیست!

حالا صرف نظر از این قضیّه، مگر قرار بر این است که ما همه چیز را بدانیم و از سِر و رمز هر چیزی اطّلاع پیدا کنیم؟! چرا نماز صبح دو رکعت است و نماز ظهر چهار رکعت است؟ چه کسی دلیلش را می‌داند؟ چرا خدا گفته است که برای زن در صورتی‌که آن میّت ورّاث و فرزندانی دارد یک هشتم، و اگر ندارد یک چهارم است؟!¹ چرا نگفته یک ششم و یک دوّم؟! از این چراها و امثال‌ذلک هزاران چرا در احکام شرع هست و وظیفۀ یک بنده این نیست که به این‌گونه مطالب برسد؛ چطور اینکه راجع به امور دنیوی و فتق و رتق مسائل دنیوی هم مسئله از همین باب است! در یک نظام اداری فردی را مسئول یک کار می‌کنند، فرد دیگر را مسئول انجام آن کار می‌کنند: «شما دَم در بایست، شما این کار را انجام بده، سر این ساعت شروع بشود و سر این ساعت ختم بشود!» و بر این اساس قوانینی را قرار می‌دهند برای اینکه این نظام