عنوان بصری جلد 7

هم نگاهی کرد و گفت: «اگر قرار باشد این بچّه پدری داشته باشد، همان باغبانی است که دارد بیل می‌زند!»¹ درست شد؟ اینها پسران امام بودند، یعنی پسران امام کاظم و پسران امام صادق بودند؛ عموهای امام رضا و برادران امام رضا آمدند این کار را انجام دادند!

لزوم بیان تاریخ واقعی برای حقیقت‌یابی افراد

بنابراین ما باید آنچه را که در تاریخ هست برای حقیقت‌یابی و حقیقت‌جوییِ افراد بیان کنیم، وإلاّ ما هم مثل همان افراد می‌شویم! مگر آن افرادی که در زمان گذشته بودند با ما فرق داشتند؟! مگر گلبول‌های خونشان با ما تفاوت داشت؟! مگر سیستم بدن و سیستم فکری‌شان با ما فرق داشت؟! آنها همین افرادی بودند که امام را می‌دیدند با این وضع و با این تشکیلات و با این بیا و برو و با این افرادی که با آنها سر و کار دارند. آنها هم می‌دیدند یک نفر می‌آید به امام توهین و اهانت می‌کند و می‌رود. آنها هم می‌دیدند یک نفر می‌آید به امام بی‌اعتنایی می‌کند و می‌رود. آنها هم می‌دیدند که امام علیه السّلام می‌آید در خانه و هیچ‌کس با او نیست. آنها هم می‌دیدند که امام علیه السّلام گاهی با چند نفر و گاهی دست تنها می‌آید، گاهی فقیر و گاهی پول‌دار، گاهی وضع معیشتش خوب و گاهی وضع معیشتش فلان! افرادی که دور و برشان بودند دین خود را با این‌نحوه ساختند، نه با امام بَزک کرده و عروسک‌وار و نه با امامی که وقتی وارد می‌شود حتماً باید مثل بعضی‌ها پانزده نفر دورشان را بگیرند و با این هیمَنه وارد شوند! ملائکه از بالا چتر بیندازند، اجنّه از پایین فرش بیندازند و شیاطین از کجا چه و چه بیندازند و با این وضعیّت وارد مجلس بشوند تا اینکه آن هیمَنه و اقتدار و موقعیّت آنها چشم‌ها را بفریبد و اذهان را متوجّه کند! نه آقا، امام گاهی‌اوقات می‌آمد و دو کیلو پیاز در دستش بود و مدام پیازها روی زمین می‌ریخت و خودش یکی‌یکی برمی‌داشت و جمع می‌کرد! خیال نکنید امام این‌طوری بود که ده نفر از پیش و بیست نفر از پس و این‌طرف و آن‌طرفش باشد؛ امام علیه السّلام خودش می‌رفت برای زن و بچّه‌اش نان می‌گرفت و به منزل می‌آورد! مگر امام باقر خودش در مزرعه‌ای که داشت