عنوان بصری جلد 7

خودش مقدّس است! شما می‌خواهید علی را برای مردم بَزَک کنید و به اعتقاد خودتان آن موارد حذف و زوائدش را بیندازید تا یک علیِ خوبِ قشنگی [درست کنید] که با همه بخواند و مسائل را به ساز همه، در اختیار قرار بدهد و به هر آهنگی مطلب در میان بگذارد! آن دیگر علی نیست، آن دیگر می‌شود یک هنرپیشه که برای هر سناریویی خود را به مطابق با آن جلوه می‌دهد؛ علی دیگر هنرپیشه و در صحنه بازیکن است!

علی آن کسی است که واقعیّت را می‌گوید، حقیقت را می‌گوید، حالا هر که می‌خواهد این حقیقت را بپذیرد و هر که نمی‌خواهد نپذیرد! وظیفۀ امیرالمؤمنین این نیست، وظیفۀ امیرالمؤمنین بیان واقع و رسیدن به آن واقع است!

و متأسّفانه این مسئله وجود دارد که ما برای بیان حقایق نمی‌توانیم شفّاف و آن‌طور که باید و شاید آنچه را که هست به مردم ابلاغ کنیم؛ یک مقداری را می‌گوییم و یک مقداری را نمی‌گوییم و به مطابق با دلخواه بیان می‌کنیم! و راجع به این مسئله، مطلب خیلی خیلی زیاد است.

حکایت اصرار و خیانت یک روزنامه در انتشار یادنامۀ علاّمه طهرانی

یادم است خود حقیر بعد از فوت مرحوم آقا ـ رضوان اللَه علیه ـ که در مشهد مشرّف بودم، از یکی از روزنامه‌های خراسان آمدند برای اینکه از ما یک مقاله‌ای بگیرند. همه به ما إحاله دادند و وقتی که پیش ما آمدند، ما به ملاحظاتی و به‌واسطۀ همین مسائل نتوانستیم و عذرخواهی کردیم که وقت و فرصت نداریم! گفتند: «ولو مختصر!» هرچه گفتیم قبول نکردند. بعد من از آن شخص إقرار گرفتم: «من به یک شرط یک مقاله می‌نویسم که حتّی یک کلمۀ آن را کم یا زیاد نکنید!» گفتند: «بسیار خوب، ما این تضمین را به شما می‌دهیم!» من در ضمن آن مقاله نوشتم:

مرحوم آقا ـ رضوان اللَه علیه ـ همراه و همگام با رهبر انقلاب اسلامی حضرت آیةاللَه خمینی در سنۀ ٤٢، انقلاب را رهنمود و راهنمایی می‌کردند!

من عبارت «همگام» را آوردم که این خودش یک داستانی دارد و واقعیّت هم همین‌طور بوده است.