آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
مرتب سازی:
آموزههای ولایت ج 3
260حضرت موجود است و از بسیاری از ائمه علیهم السّلام نیز روایت شده است. مثلاً داریم که پیغمبر اکرم صلّی اللَه علیه و آله و سلّم با جابر صحبت میکردند و جابر اسامی ائمۀ اثنیٰعشر را شنیده است! حضرت میفرماید:
«[ثمّ القائِمُ] اسمُهُ اسْمی و کُنیَتُهُ کُنیَتی؛ 1 آخرین از آنها، نام او نام من و کنیۀ
- ← المصنّف، صنعانی، ج ١١، باب المهدی، ص ٣٧١ ـ ٣٧٤؛ المصنّف، ابنأبیشیبه، ج ٨، ص ٥٩٠ ـ ٦٧٩؛ سنن ابنماجة، ج ٢، باب خروج المهدی، ص ١٣٦٦ ـ ١٣٦٨؛ سنن أبیداود، ج ٢، کتاب المهدی، ص ٣٠٩ ـ ٣١١؛ سنن الترمذی، ج ٣، باب ما جاء فی المهدی، ص ٣٤٣؛ صحیح ابنحبان، ج ١٥، الإخبار عن خروج المهدی، ص ٢٣٦ ـ ٢٣٩؛ المستدرک علی الصّحیحین، حاکم نیشابوری، ج ٤، کتاب الفتن، ص ٤١٨ ـ ٥٥٨؛ الفتن، نعیم بن حمّاد، ص ٢٢٦ ـ ٢٩٠؛ مطالب السّؤول فی مناقب آلالرّسول علیهم السّلام، محمد بن طلحه شافعی، الباب الثانیعشر فی الإمام أبیالقاسم المهدی علیه السّلام، ص ٤٧٩ ـ ٤٩٠؛ تذکرة الخواص من الأمّة بذکر خصائص الأئمّة، سبط بن جوزی، فصل فی ذکر الحجّة المهدی، ص ٣٢٥ و ٣٢٦؛ فرائد السّمطین، جوینی، ج ٢، کتاب الفتن، باب ٦١، ص ٣١٠ ـ ٣٤٢؛ المنار المنیف فی الصّحیح و الضّعیف، ابنقیّم جوزیه، فصل پنجاهم، ص ١٤٠ ـ ١٥٦؛ الفصول المهمّة فی معرفة الأئمّة، ابنصبّاغ مالکی، ج ٢، الفصل الثانیعشر فی ذکر أبیالقاسم محمّد الحجّة الخلف الصّالح، ص ١٠٩٥ ـ ١١٣٦؛ الأئمّة الإثنا عشر، ابنطولون، باب ١٢: الحجّة المهدی، ص ١١٥ ـ ١٢٢؛ أخبار الدّول و آثار الأول فی التاریخ، قرمانی، ج ١، الباب الثالث، الفصل الحادیعشر فی ذکر أبیالقاسم محمّد الحجّة الخلف الصّالح، ص ٣٥٣ و ٣٥٤؛ ینابیع المودّة لذوی القربی، قندوزی، ج ٣، باب ٧١ ـ ٨٦، ص ٢٣٥ ـ ٣٤٨؛ نور الأبصار فی مناقب آلبیت النّبی المختار صلّی اللَه علیه وآله و سلّم، شبلنجی، الباب الثانی، فصل فی ذکر مناقب محمّد بن الحسن الخالص، ص ٣٤٢ ـ ٣٤٩.
اما سایر کتب از اهلتسنّن که بهصورت پراکنده دربارۀ امام زمان علیه السّلام روایاتی را ذکر کردهاند، بیش از آن است که در این مقال بگنجد؛ کتاب پرتوی از سیمای مهدویّت در قرآن و حدیث، تألیف خیراللَه مردانی، در فصل هشتم، حدود ٢٤٩ کتاب از عامّه را که پیرامون این مطلب روایت نقل کردهاند ذکر مینماید. (محقق)
ینابیع المودّة، ج ٣، ص ٣٩٩.
همچنین رجوع شود به کفایة الأثر، ص ٥٣ و ٥٤ و ٦٦ و ٦٧؛ اعلام الوری، ج ٢، ص ١٨٢.
- ← المصنّف، صنعانی، ج ١١، باب المهدی، ص ٣٧١ ـ ٣٧٤؛ المصنّف، ابنأبیشیبه، ج ٨، ص ٥٩٠ ـ ٦٧٩؛ سنن ابنماجة، ج ٢، باب خروج المهدی، ص ١٣٦٦ ـ ١٣٦٨؛ سنن أبیداود، ج ٢، کتاب المهدی، ص ٣٠٩ ـ ٣١١؛ سنن الترمذی، ج ٣، باب ما جاء فی المهدی، ص ٣٤٣؛ صحیح ابنحبان، ج ١٥، الإخبار عن خروج المهدی، ص ٢٣٦ ـ ٢٣٩؛ المستدرک علی الصّحیحین، حاکم نیشابوری، ج ٤، کتاب الفتن، ص ٤١٨ ـ ٥٥٨؛ الفتن، نعیم بن حمّاد، ص ٢٢٦ ـ ٢٩٠؛ مطالب السّؤول فی مناقب آلالرّسول علیهم السّلام، محمد بن طلحه شافعی، الباب الثانیعشر فی الإمام أبیالقاسم المهدی علیه السّلام، ص ٤٧٩ ـ ٤٩٠؛ تذکرة الخواص من الأمّة بذکر خصائص الأئمّة، سبط بن جوزی، فصل فی ذکر الحجّة المهدی، ص ٣٢٥ و ٣٢٦؛ فرائد السّمطین، جوینی، ج ٢، کتاب الفتن، باب ٦١، ص ٣١٠ ـ ٣٤٢؛ المنار المنیف فی الصّحیح و الضّعیف، ابنقیّم جوزیه، فصل پنجاهم، ص ١٤٠ ـ ١٥٦؛ الفصول المهمّة فی معرفة الأئمّة، ابنصبّاغ مالکی، ج ٢، الفصل الثانیعشر فی ذکر أبیالقاسم محمّد الحجّة الخلف الصّالح، ص ١٠٩٥ ـ ١١٣٦؛ الأئمّة الإثنا عشر، ابنطولون، باب ١٢: الحجّة المهدی، ص ١١٥ ـ ١٢٢؛ أخبار الدّول و آثار الأول فی التاریخ، قرمانی، ج ١، الباب الثالث، الفصل الحادیعشر فی ذکر أبیالقاسم محمّد الحجّة الخلف الصّالح، ص ٣٥٣ و ٣٥٤؛ ینابیع المودّة لذوی القربی، قندوزی، ج ٣، باب ٧١ ـ ٨٦، ص ٢٣٥ ـ ٣٤٨؛ نور الأبصار فی مناقب آلبیت النّبی المختار صلّی اللَه علیه وآله و سلّم، شبلنجی، الباب الثانی، فصل فی ذکر مناقب محمّد بن الحسن الخالص، ص ٣٤٢ ـ ٣٤٩.