آموزههای ولایت ج 3
بیاناتی پیرامون امام زمان علیه السّلام و مهدویت
کتاب حاضر، سومین جلد از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» است که دربرگیرنده سخنرانی های آیت الله حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی - رضوان الله علیه - درباره امام زمان علیه السلام و مهدویت می باشد. این کتاب از دیدگاه متعالی مکتب عرفان به تحلیل و تبیین مسائل مرتبط با حضرت ولی عصر عجل الله فرجه الشریف و چگونگی مواجهه عقلانی و غیراحساسی با غیبت و ظهور آن حضرت می پردازد. آیت الله طهرانی ـ قدس سره ـ در این کتاب با تاکید بر اهمیت توجه به حقیقت امام زمان علیه السلام و توضیح سیره و ممشای اولیای الهی، به نقد دیدگاه ظاهری و سطحی مردم نسبت به امامت پرداخته و امامت و ولایت امام زمان را از منظر عقلی و روایی مورد بررسی قرار می دهد. بررسی فلسفۀ غیبت و وظیفۀ افراد در این زمان، نقش امام زمان در حرکت تکاملی انسان و مهدویّت از دیدگاه اهل عرفان، مباحث بسیار مهمّی هستند که حضرت استاد در جلسات دیگری، مطرح نموده است. همچنین در دوجلسه، فقراتی از دعای افتتاح در رابطه با حضرت ولیّعصر شرح داده شده است. این کتاب در 11 مجلس تدوین شده که آخرین مجلس این اثر شریف، به پرسش و پاسخ درباره امام زمان ارواحنا فداه اختصاص یافته است.
مرتب سازی:
آموزههای ولایت ج 3
253استاد: بله، با وجود امام! منتها در جایی که برای انسان شُبهه باشد طبعاً از امام سؤال میکند. امّا در خیلی از مسائل شبهه نیست و دلیل نمیشود که [انسان در هر مسئلهای به امام علیه السّلام مراجعه کند. ...]
تلمیذ: منظور از «یَأتی بِدینٍ جَدیدٍ»1 چیست؟
استاد: مسئلۀ «یَأتی بِدینٍ جَدیدٍ» این است که امام علیه السّلام بعضی از مسائلی که در زمان رسول خدا داریم نسخ شده است را احیاء میکنند؛ مثلاً مسئلۀ ارث براساس اُخوّت دینی در زمان رسول خدا بود و نسخ شد،2 این مسئله [در زمان ظهور]
- الغیبة، نعمانی، ص ٢٣١:
«حَدَّثَنا عَبدُاللَهِ بنُ عَطاءٍ المکّیُّ عن شَیخٍ مِنَ الفُقَهاءِ، یَعنی أباعَبدِاللَهِ عَلیهِ السّلامُ، قال: سَألتُهُ عن سیرَةِ المَهدیِّ کیف سیرَتُهُ؟ فَقالَ: ”یَصنَعُ کَما صَنَعَ رسولُ اللَهِ صلّی اللَه علَیه و آله و سلّم، یَهدِمُ ما کان قَبلَهُ کَما هَدَمَ رسولُ اللَهِ صلّی اللَه علَیه و آله و سلّم أمرَ الجاهِلیَّةِ و یَستَأنِفُ الإسلامَ جَدیداً.“»
همان، ص ٢٣٤:
«عن أبیحَمزَةَ الثُّمالیِّ قال: سَمِعتُ أباجَعفَرٍ محمّدَ بنَ عَلیٍّ عَلیهِمَا السّلامُ یَقولُ: ”لَو قد خَرَجَ قائِمُ آلِمحمّدٍ عَلیهِمُ السّلامُ...“ ثُمّ قال: ”یَقومُ بِأمرٍ جَدیدٍ و سُنّةٍ جَدیدَةٍ و قَضاءٍ جَدید...“»
همان، ص ٢٥٥:
«... و قال [أبوجَعفَرٍ محمّدُ بنُ عَلیٍّ] عَلیهِ السّلامُ: ”إذا خَرَجَ یَقومُ بِأمرٍ جَدیدٍ و کتابٍ جَدیدٍ و سُنّةٍ جَدیدَةٍ و قَضاءٍ جَدید...“»
کفایة الأثر، ص ١١:
«عَن ابنِعبّاسٍ قال: قَدِمَ یَهودیٌّ علیٰ رسولِ اللَهِ صلّی اللَه علَیه و آله و سلّم یُقالُ لَهُ: نَعثَلٌ. فَقال: ...فَقالَ صلّی اللَه علَیه و آله و سلّم: ”...و إنّ الثّانیَ عَشَرَ مِن وُلْدی یَغیبُ حتّیٰ لا یُریٰ و یَأتی علیٰ أُمّتی زَمَنٌ لا یَبقیٰ مِنَ الإسلامِ إلّا اسْمُهُ و لا مِنَ القُرآنِ إلّا رَسمُهُ فَحینَئِذٍ یَأذَنُ اللَهُ لَهُ بِالخُروجِ فَیُظهِرُ الإسلامَ و یُجَدِّدُ الدّین...“» - الفصول المختارة، ص ١٧٤؛ فقه القرآن، ج ٢، ص ٣٢٥ و ٣٤٥؛ هدایة الأمّة، ج ٨، ص ٣٠٤؛ وسائل الشّیعة، ج ٢٦، ص ٦٥.
- الغیبة، نعمانی، ص ٢٣١: